“รีบไปเร็วเข้า! ชักช้าเดี๋ยวได้อดดูกันพอดี…หากพวกเจ้าทำข้าพลาดเรื่องสนุกสนานข้าจะทุบตีพวกเจ้าแทน!”
ศิษย์วังนภาคนหนึ่งหันไปบ่นสหายอีกคนที่เหินร่างตามหลัง
“ใจเย็นพวก ข้าก็รีบอยู่นี่ไง…ว่าแต่เรื่องนี้ไม่เหลวไหลไปหน่อยหรือ? ความผิดทั้งหมดล้วนเป็นตัวอาจารย์กระทำ ไฉนต้องพาลไปลงกับศิษย์ด้วยเล่า…แถมคนสกุลจ้าวผู้นั้นเห็นว่าทะลวงถึงอริยะเซียนแล้วมิใช่หรือไร…มารังแกคนอื่นแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน ไม่ผิดกฏหรือ?!”
“ไม่น่า…ถึงมันจะทะลวงผ่านอริยะเซียนแล้ว แต่เจ้าอย่าลืมว่ามันพึ่งทะลวงผ่าน ยังไม่ทันขึ้นทะเบียนในรายนามฟ้าลี้ลับ กระทั่งยังไม่ได้ทำเรื่องขึ้นตำหนักหลัก เช่นนั้นมันก็ถือว่ายังมีสถานะเป็นศิษย์วังลี้ลับอยู่…ศิษย์วังลี้ลับทุบตีศิษย์วังนภายังจะผิดกฏอะไร?”
“งั้นคราวนี้พวกนั้นแย่แน่ ศิษย์ส่วนตัวของจ้าววังนภาที่บรรลุอริยะเซียนไปแล้วก็ไม่อาจลงมาช่วยเหลือได้ เพราะนั่นจะถือว่าผิดกฏตำหนักฟ้าลี้ลับที่ว่าห้ามมิให้ศิษย์ตำหนักหลักลงมือกับศิษย์ของ 4 วัง”
แม้จะไม่ชัดเจนแต่จากวาจาที่ทั้งหลายสนทนากัน ต้วนหลิงเทียนก็สามารถจับประเด็นได้!
‘ศิษย์ตระกูลจ้าวคิดหาเรื่องศิษย์จ้าววังนภางั้นเหรอ แถมคนที่มาหาเรื่องยังพึ่งบรรลุอริยะเซียนขั้นต้นเมื่อไม่กี่วันก่อน เลยยังไม่ได้ขึ้นทะเบียนเปลี่ยนสถานะ หรือติดอันดับในรายนามฟ้าลี้ลับอะไร?’
