ต้วนหลิงเทียนโค้งคิ้วขึ้นมาทันที ‘ดูเหมือนมันคิดใช้พลังขอบเขตอริยะเซียนรังแกผู้คน ยังจะหยามเหยียดศิษย์จ้าววังนภางั้นสิ…อย่าบอกข้านะว่าหวางเฟยเซวียนเองก็อยู่นั่นด้วย?’
เมื่อคิดถึงจุดนี้ ต้วนหลิงเทียนพลันวูบร่างตามศิษย์กลุ่มนั้นไปทันที
เขาไม่ได้รู้จักมักคุ้นอะไรกับศิษย์วังนภาคนอื่นมากนัก ทั้งไม่ได้คิดจะยุ่งอะไรเรื่องที่ศิษย์จ้าววังนภาถูกทุบตีรังแก
ทว่าตอนนี้เขาสงสัยว่าสาเหตุที่หวางเฟยเซวียนไม่อยู่บ้าน เพราะนางอาจไปมีเรื่องมีราวอะไรที่ว่ากับเค้าด้วย…ในเมื่อนางเองก็เป็นศิษย์ส่วนตัวคนหนึ่งของจูลู่ฉี!
ศิษย์วังนภาที่เร่งรุดเดินทาง ไม่นานก็สังเกตเห็นต้วนหลิงเทียนพุ่งร่างตามมา
แน่นอนว่านี่เป็นเพราะต้วนหลิงเทียนจงใจตามพวกมันมา อย่างที่ไม่ได้คิดจะซ่อนตัวอะไร
“ศิษย์พี่หลิงเทียน!”
“ศิษย์พี่หลิงเทียน!”
หลังจากที่พบว่าผู้ที่พุ่งร่างตามมาเป็นต้วนหลิงเทียน ทั้งหมดก็หยุดร่างลงและทักทายด้วยความเคารพทันที
ถึงแม้ต้วนหลิงเทียนจะเข้าร่วมวังนภาช้ากว่าพวกมันแถมมีอายุเยาว์กว่า ทว่าพวกมันก็ให้การยอมรับนับถือเรียกหาว่าศิษย์พี่โดยไม่ตะขิดตะขวงใจ…
นั่นเพราะแม้ต้วนหลิงเทียนจะอายุน้อยกว่าพวกมัน แต่พลังฝีมือกลับสูงกว่า! ยังสูงกว่าพวกมันมาก!!
เช่นนั้นพวกมันจึงเรียกหาว่าศิษย์พี่ด้วยความเคารพ!!
“อ่า พวกเจ้าสบายดีนะ”
เมื่อต้วนหลิงเทียนเห็นการทักทาย เขาก็พยักหน้าด้วยรอยยิ้ม ทักทายกลับ
