นั่นเพราะวัตถุดิบที่อยู่ในแหวนมันมากกว่าครั้งก่อนถึง 10 เท่า!
ต้วนหลิงเทียนแม้ประหลาดใจ แต่ก็ไม่ได้แปลกใจอะไร
นั่นเพราะคราวนี้เขาปิดด่านบ่มเพาะพลังไปถึงครึ่งปี ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรสำหรับตำหนักฟ้าลี้ลับที่จะรวบรวมวัตถุดิบเหล่านี้
อย่างไรก็ตามต้วนหลิงเทียนยังกล่าวขอบคุณพ่อลูกแซ่กู่ ทั้งยังฝากไปขอบคุณจ้าวตำหนักอย่างเมิ่งฉิงเช่นกัน
เมื่อได้รับวัตถุดิบแล้วต้วนหลิงเทียนก็ไม่คิดรั้งอยู่นาน หลังเอ่ยคำลาสองพ่อลูกเขาก็กลับบ้านพักทันที
เมื่อกลับมาถึงบ้าน ต้วนหลิงเทียนก็วูบร่างเข้าเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติและส่งวัตถุดิบทั้งหมดให้ผู้เฒ่าหั่วทันที “ผู้เฒ่าหั่ว วัตถุดิบคราวนี้มากกว่าครั้งที่แล้วถึง 10 เท่า หากแต่วัตถุดิบหายากที่ท่านบอกมานั้นกลับไม่มีเลย…ข้าสงสัยว่ามันคงไม่มีอยู่ในโลกใบนี้”
กล่าวถึงจุดนี้ต้วนหลิงเทียนก็ได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ ออกมาด้วยความจนปัญญา
“นั่นไม่แน่นัก…”
ผู้เฒ่าหั่วกล่าวตอบทันที “อย่าได้ลืมว่าตอนนี้เจ้าอยู่ที่ใด…ภูมิภาคเบื้องล่างของดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋า และหากข้าเดามิผิด ภูมิภาคเบื้องบนที่พวกเจ้ากล่าวถึงนั้นสมควรเป็น ‘ระนาบเทียม’ ที่แยกตัวออกเป็นเอกเทศน์ แต่แม้มันจักเป็นแค่ระนาบเทียม ทว่าสภาพแวดล้อมในการบ่มเพาะสมควรเหนือล้ำกว่าภูมิภาคเบื้องล่างมาก กระทั่งสมควรมีทรัพยากรมากกว่า”
“วัตถุดิบที่ภูมิภาคเบื้องล่างแห่งนี้ไม่มี ไม่ใช่ว่าด้านบนก็จะไม่มีไปด้วย”
