ตอนที่ 1,807 : ความโกลาหลครั้งใหญ่
จังหวะนี้ไม่เว้นจ้าวเติงบิดาของจ้าวจี้ หรือระดับสูงของตำหนักฟ้าลี้ลับทุกคน กลับไม่ทันได้ฉุกคิดเลยว่า…เรื่องราวครั้งนี้มีอะไรไม่ชอบมาพากล…โดยเฉพาะเรื่องที่จูลู่ฉีพาฉีจิ้งหนีไปแบบนี้
ก่อนอื่นเลยจูลู่ฉีรู้ได้อย่างไรว่าเคล็ดบำเพ็ญมารที่ฉีจิ้งบ่มเพาะฝึกปรือเป็นเคล็ดมารกลืนหยิน?
จูลู่ฉีไม่เหมือนจ้าวจี้ ไหนเลยใช้เรื่องลี่เฟิงหรือหลิงเทียนกระตุ้นฉีจิ้งได้?
ทั้งหมดทั้งมวลล้วนเป็นเพราะผู้ที่เหินอยู่ข้างๆจ้าวเติงตอนนี้ จ้าวจี้!
ครั้งที่แล้วหลังจากที่จ้าวจี้สนทนากับฉีจิ้งในคุกลับใต้ดิน จ้าวจี้ก็กลับมาครุ่นคิดจนหัวแทบแตกว่าจะช่วยฉีจิ้งอย่างไรดี
ฉีจิ้งขอให้มันช่วยชีวิต เรื่องนี้นับเป็นอะไรที่ยากเกินตัวมันนัก!
เว้นแต่ปู่กับบิดาของมันให้ความช่วยเหลือ ไม่งั้นก็เป็นไปไม่ได้เลย!
ทว่าอยู่มาวันหนึ่ง ด้วยความบังเอิญจ้าวจี้พลันพบเจอจูลู่ฉีกำลังระบายอารมณ์อยู่ในหุบเขาร้างห่างไกลที่อยู่บริเวณกึ่งกลางของยอดเขาวังนภา แถมวิธีระบายอารมรณ์ยังไม่คล้ายผู้ที่อยู่มานับร้อยๆปี!!
ก่อนอื่นเลย มีการแกะสลักก้อนหินเป็นหน้าผู้คน…และคนผู้นั้นก็คือเฝิงปู่อี้ รองผู้นำตลาดมืดหยินชาน! อีกทั้งก่อนที่จะทุบทำลายรูปสลักนั่นจนแลหกเป็นผง ก็มีการตะโกนร่ำร้องด่าทอออกมาก่อน! นับว่าเป็นอะไรที่ผิดวิสัยของยอดฝีมือนัก!!
และตอนนั้นเอง ทำให้จ้าวจี้สัมผัสได้ถึงโทสะอันเกรี้ยวกราดของจูลู่ฉี…
