หลังจากนั้นพักหนึ่ง จ้าวจี้พลันส่งเสียงผ่านสำนึกเทวะกล่าวต่อ “ในอีกครึ่งปีหลังจากนี้ จักมีใครบางคนใช้เคล็ดวิชาควาญวิญญาณกับเจ้า…ถึงยามนั้นเคล็ดบำเพ็ญมาร มารกลืนหยิน ของเจ้าก็จักตกเป็นของตำหนักฟ้าลี้ลับเรา…แน่นอนว่าตำหนักฟ้าลี้ลับของเราคงมิปล่อยให้ผู้ใดฝึกปรือเคล็ดมารกลืนหยินแน่นอน…”
“ส่วนเจ้าเมื่อถูกล้วงความลับออกกมาหมดสิ้น ย่อมไร้ประโยชน์อันใดอีก…เจ้าต้องตาย!”
น้ำเสียงที่กล่าวผ่านสำนึกเทวะท้ายประโยค จ้าวจี้พยายามเร่งเร้าอารมณ์ไม่น้อย “เช่นนั้น…พวกเรามาทำข้อตกลงกันเถอะ หากเจ้าส่งมอบเคล็ดบำเพ็ญมาร มารกลืนหยิน ให้ข้า…ข้าจะฆ่าศิษย์น้องของลี่เฟิงที่เรียกว่าหลิงเทียนนั่น เพื่อล้างแค้นให้เจ้า!!”
ทันทีที่วาจาผ่านสำนึกเทวะของจ้าวจี้ดังจบคำ ฉีจิ้งนิ่งไปครู่หนึ่งค่อยตอบสนอง “ข้าต้องกล่าวเลยว่าวาจานี้ของเจ้าเร่งเร้าอารมณ์ข้ามิน้อย เพียงแค่…ไฉนข้าต้องเชื่อคำเจ้าด้วยเล่า?”
