“ข้ารู้ดีว่าเจ้าต้องกำลังสงสัยเรื่องนี้อยู่ไม่น้อย…เช่นนั้นให้ข้าบอกเจ้า! เหตุผลที่ตำหนักฟ้าลี้ลับของข้า ล่วงรู้ว่าเจ้าบ่มเพาะพลังด้วยเคล็ดบำเพ็ญมารระดับสูง ล้วนเป็นเพราะลี่เฟิง!”
ลี่เฟิง!!
ทันทีที่ข้อความนี้ของจ้าวจี้ถูกส่งไปจบคำ จ้าวจี้ก็สัมผัสได้ทันทีว่าวิญญาณที่กระจัดกระจายของฉีจิ้งกำลังสั่นไหวครั้งใหญ่ คล้ายอารมณ์กำลังพุ่งพล่าน!
“ในสายตาของคนอื่น เจ้าได้ถูกลี่เฟิงฆ่าตายไปแล้ว…อย่างไรก็ตามลี่เฟิงที่ลงมือกับเจ้ามันสมควรได้รับแหวนพื้นที่ของเจ้ามาครอง ทำให้มันรู้ดีว่าเจ้ายังไม่ตายและเรื่องนี้มีความเป็นไปได้แค่เพียงอย่างเดียวนั้น…เจ้าได้ฝึกฝนเคล็ดวิชารวมวิญญาณ!”
จ้าวจี้ยังส่งข้อความไปอย่างต่อเนื่อง “เคล็ดวิชารวมวิญญาณนี้ มีเพียงเคล็ดบำเพ็ญเต๋าระดับสูงๆของผู้ฝึกเต๋า กับเคล็ดบำเพ็ญมารระดับสูงของผู้ฝึกมารเท่านั้นที่มักมีพวกมันพ่วงติดมาด้วย…ข้ากล่าวถูกใช่หรือไม่?”
“ลี่เฟิงมันมาจากตำหนักฟ้าลี้ลับของเจ้างั้นเหรอ?”
ในที่สุดเสียงที่คล้ายไม่อาจระงับโทสะได้ไหวก็ดังขึ้นในใจจ้าวจี้…เป็นเสียงผ่านสำนึกเทวะหนึ่งที่ส่งมาถึงใจ!
ผู้ที่ส่งเสียงผ่านสำนึกเทวะมาถึงใจจ้าวจี้ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็คือฉีจิ้งนั่นเอง!
จ้าวจี้กล่าวถึงลี่เฟิงแบบนี้ ทำให้มันไม่อาจระงับอารมณ์ได้สืบไป หรือไม่ก็มันคร้านจะปกปิดอีกต่อไปแล้วก็ไม่ทราบ
