“พี่กู่ นี่หมายความว่าก่อนที่พวกท่านจะกลับมา พวกท่านไม่เจอร่องรอยของหรงฟ่านคนนั้นเลยงั้นเหรอ?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวถาม
“ไม่เจอเลย”
กู่ลี่ส่ายหัวไปมา ค่อยฉีกยิ้มแหยๆ “ตอนนี้ท่านจ้าววังเหลืองเองก็เฝ้าจับตาดูมันอยู่ที่เมืองถัวเฟิง ส่วนจ้าวเติงกับบิดาของมันก็เฝ้ารออยู่ที่คฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่อง เผื่อหรงฟ่านมันจะปรากฏตัว…”
