ตอนที่ 1,796 : ปลาที่เล็ดรอดร่างแห
จนถึงตอนนี้ต้วนหลิงเทียนยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวาดเสียวในใจ ยามนึกถึงชายชราที่รับบทเป็นผู้พิทักษ์ด่านสุดท้ายของบึงไร้ก้นบึ้ง ทั้งๆที่อีกฝ่ายก็มีด่านพลังฝึกปรือแค่เซียนขัดเกลาขั้นต้นเท่านั้น…
หากเป็นผู้ฝึกตนคนอื่น เกรงว่าคงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเอาชนะชายชราคนนั้นได้ ต่อให้ด่านพลังฝึกปรือจะบรรลุเซียนขัดเกลาขั้นสูงสุดหรือเหนือกว่านั้นก็ตามที
เช่นนั้นต้วนหลิงเทียนย่อมรู้ดี ว่าการที่เขาผ่านบททดสอบนั่นและรับสืบทอดปฐมเวทย์กลืนกินมาได้ ทั้งหมดทั้งมวลล้วนเป็นเพราะปราณสุริยันแรกกำเนิดที่ผู้เฒ่าหั่วทำให้เขารู้แจ้งจนเพาะสร้างมันขึ้นมาได้!
ได้ยินวาจาดังกล่าวของต้วนหลิงเทียนผู้เฒ่าหั่วเผยยิ้มอ่อนๆ “เจ้าได้ครอบครองเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติ ทั้งได้พบข้าล้วนเป็นวาสนาของเจ้า…ไม่เว้นการที่เจ้าได้รับสืบทอดมรดกของเซียนกระบี่ฟงชิงหยาง…”
“สุดท้ายกระทั่งได้รับปฐมเวทย์กลืนกินครั้งนี้ ล้วนไม่ใช่เพราะปราณสุริยันแรกกำเนิดแต่อย่างใด หากแต่เป็นโชควาสนาของเจ้าทั้งหมด…”
โชควาสนาของต้วนหลิงเทียน กระทั่งผู้เฒ่าหั่วยังอดไม่ได้ที่จะระบายลมหายใจออกมา
ในสมัยก่อน บรรดาตัวตนอันทรงพลังที่ผู้เฒ่าหั่วรู้จักในแดนสวรรค์ ยังมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เทียบต้วนหลิงเทียนได้ในแง่ของ ‘โชควาสนา’
แน่นอนว่าผู้เฒ่าหั่วก็ไม่คิดที่จะกล่าวบอกเรื่องนี้กับต้วนหลิงเทียน
