ในสายตาของมันจะเป็นแค่การบอกเรื่องนี้ อาจสร้างอันตรายต่อต้วนหลิงเทียนอย่างใหญ่หลวง!
หากต้วนหลิงเทียนย่ามใจและคิดหวังพึ่งแต่โชควาสนา ไม่มานะอุตสาหะด้วยตัวเองก่อนขึ้นมา น่ากลัวว่าต่อให้มีโชควาสนาดีเพียงใดก็ยากที่จะประสบความสำเร็จและกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ได้!
โชควาสนาก็แค่ส่วนหนึ่ง ไม่อาจหวังพึ่งได้ทั้งหมด!
ผู้เฒ่าหั่วนั้นใช้ชีวิตมาเป็นเวลาเนิ่นนานแล้ว ย่อมได้เห็น ‘โศกนาฏกรรม’ ที่ลงเอยทำนองนั้นมามากมาย เป็นธรรมดาที่มันไม่อยากให้ต้วนหลิงเทียนต้องผิดพลาดจนซ้ำรอยอะไรเช่นนั้น
ได้ยินวาจานี้ของผู้เฒ่าหั่ว ต้วนหลิงเทียนก็นิ่งเงียบไป
พอคิดย้อนไปแล้วเขาก็มีโชคไม่น้อย
แน่นอนว่าในฐานะที่เป็นผู้ที่ดวงวิญญาณข้ามภพมาเขาไม่คิดว่าโชควาสนาเหล่านี้มันน่าพึ่งพอใจอะไรขนาดนั้น
ในสายตาของเขา การที่ดวงวิญญาณเขามีโอกาสได้เริ่มต้นชีวิตที่สองต่างหาก ถือเป็นโชควาสนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว!
หาไม่แล้วเขาคงตกตายไปเนิ่นนาน ไม่ต้องกล่าวถึงโอกาสอะไรหลังจากนั้นเลย! เช่นนั้นเขาจึงคิดว่าต้องพยายามให้มาก กระทำทุกอย่างให้ดีไม่ให้มีอะไรต้องเสียใจ…
สำหรับต้วนหลิงเทียนเขาเห็นซึ้งถึงเรื่องนี้ชัดเจนดี
แน่นอนว่าผู้เฒ่าหั่วไม่อาจล่วงรู้ได้ว่าต้วนหลิงเทียนมีมุมมองดังกล่าว เช่นนั้นจึงไม่กล้าบอกเรื่องนี้กับต้วนหลิงเทียน
“ผู้เฒ่าหั่วอีกไม่นานข้าจะเริ่มหาวัตถุดิบมาซ่อมชั้น 4 ของเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติ”