“กลับเป็นปฐมเวทย์กลืนกินจริงๆ!!”
หลังได้ฟังเรื่องราวจากต้วนหลิงเทียน ผู้เฒ่าหั่วก็เงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นลูกตาก็เผยประกายสว่างขึ้นมา พาลให้ต้วนหลิงเทียนตกใจไม่น้อย “ท่านผู้เฒ่าหั่ว…ฟังแล้ว ดูเหมือนท่านจะรู้จักปฐมเวทย์กลืนกินเลย หรือท่านเคยเห็นมันมาก่อน?”
“ปฐมเวทย์กลืนกินนี้นับเป็นเวทย์พลังที่น่าทึ่งยิ่งนัก!”
ผู้เฒ่าหั่วมองต้วนหลิงเทียน ค่อยกล่าวออกด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ถึงแม้หากวัดระดับกันแล้วมันจักไม่ดีเท่า ปีกอีกาทองคำ…แต่ปีกอีกาทองคำที่มีระดับเหนือกว่าก็คือปีกอีกาทองคำที่เผ่าพันธุ์อีกาทองคำของข้าชำนาญ…แต่ถ้าเป็นปีกอีกาทองคำรุ่นที่เจ้าใช้ ถือว่าพวกมันเป็นเวทย์พลังที่มีระดับพอๆกัน
“อะไร! มีพอๆกัน!?”
ถึงแม้ผู้เฒ่าหั่วจะกล่าวว่าเป็น ปีกอีกาทองคำ รุ่นที่เขาใช้ ต้วนหลิงเทียนก็ยังอดตกใจไปไม่ได้!
ปีกอีกาทองคำนั้น ถึงแม้หากไม่ใช่เผ่าพันธุ์อีกาทองคำก็ยากจะแสดงพลังอำนาจที่แท้จริงของมันได้ก็จริง แต่มันก็เป็นถึงเวทย์พลังที่อยู่ในแดนสวรรค์! ซึ่งเป็นอะไรที่สมควรทรงพลังเหนือโลกมนุษย์ที่เขาอยู่มากไม่ใช่เหรอ!?
แต่มาตอนนี้เขากลับได้รับทราบว่า ปฐมเวทย์กลืนกิน ที่เขาได้รับสืบทอดมา..กลับมีระดับไม่ได้ด้อยไปกว่า ปีกอีกาทองคำรุ่นที่เขามี! เช่นนั้นจะไม่ให้เขาแปลกใจได้อย่างไรไหว?!
“บอกข้า! เจ้าไปได้รับเวทย์พลังปฐมเวทย์กลืนกินมาจากที่ใด?!”
ผู้เฒ่าหั่วมองถามต้วนหลิงเทียนด้วยความอยากรู้