ต้วนหลิงเทียนได้ยินก็ตอบกลับไปทันที เขาเล่าถึงแดนลับเซียนและพื้นที่มรดกเวทย์พลังบึงไร้ก้นบึ้ง ยังกล่าวถึงประสบการณ์บททดสอบต่างๆในบึงไร้ก้นบึ้ง
“ข้าไม่คิดเลยว่าในโลกใบนี้จะมีพื้นที่มรดกปฐมเวทย์กลืนกินอยู่…ปฐมเวทย์กลืนกินนี้ ต่อให้เป็นในแดนสวรรค์ก็นับเป็นเวทย์พลังอันน่าทึ่งนัก! และผู้ที่สามารถใช้มันได้ ก็ล้วนเป็นตัวตนอันทรงพลังในแดนสวรรค์ทั้งสิ้น”
ผู้เฒ่าหั่วถอนหายใจ
“อะไรกัน!?”
ถึงแม้ต้วนหลิงเทียนจะคิดไว้แล้วว่าปฐมเวทย์กลืนกินไม่ธรรมดา แต่ก็ยังประหลาดใจไม่น้อยหลังได้ยินคำจากผู้เฒ่าหั่ว “ปฐมเวทย์กลืนกินนี่ กระทั่งในแดนสวรรค์ยังนับว่าน่าทึ่งเลยเหรอ?”
“ใช่”
ผู้เฒ่าหั่วพัยกหน้า “ปฐมเวทย์กลืนกิน นับเป็นเวทย์พลังที่มีชื่อเสียงไม่น้อยในแดนสวรรค์…แน่นอนว่านอกเหนือจากความสามารถอันน่าทึ่งแล้ว มันยังเป็นรากฐานของ มหาเวทย์กลืนกิน ที่เจ้าจำต้องเพาะสร้างชำนาญ
“กล่าวได้ว่าหากเจ้าคิดเพาะสร้างมหาเวทย์กลืนกิน เจ้าจำเป็นต้องใช้ปฐมเวทย์กลืนกินให้ชำนาญให้ได้ก่อน!”
“มหาเวทย์กลืนกิน!”
ต้วนหลิงเทียนตะลึง “ยังมี มหาเวทย์กลืนกิน อยู่ด้วยหรือ มันมีพลังอำนาจเหนือกว่าปฐมเวทย์กลืนกินหรือ?”
“มิผิด!”
