เค้าสะเทือนใจปรากฏในแววตาของเจียงผิงอัน
เขาคิดไม่ผิด อีกฝ่ายปกป้องเขาอยู่จริง ๆ ศิลาอัคนีทมิฬและเม็ดบงกชแจ้งวิถีมิได้มอบให้ไม่เสียเปล่าแล้ว
อันที่จริง ก่อนหน้านี้เซี่ยชิงให้ค่าฝีมือโจวเฟิงมากพอตัว
แต่อวิ๋นหวงได้ศิลาอัคนีทมิฬไป บรรลุพลังพิเศษ จะติดสามอันดับแรกได้แน่นอน
และเมื่อมีฟางซิง จินหลิน และเมิ่งจิง อย่างน้อยก็น่าจะติดอันดับได้อีกหนึ่งหรือสองคน
โจวเฟิงไม่จำเป็นแล้ว
ไล่โจวเฟิงไปหนึ่งคน แลกกับน้องชายเลิศล้ำที่ปักใจเชื่อมั่นในนาง ซ้ำยังสร้างความประทับใจดี ๆ แก่ผู้อื่นได้ นับว่าพอแล้ว
ไม่มีวิธีแก้ปัญหาได้เลิศล้ำทุกทาง มีแต่ได้อย่างเสียอย่างเท่านั้น
เจียงผิงอันมิคาดถึงผลเช่นนี้ ปรากฏว่าตำแหน่งของเขาหวนคืนกลับมา
“ข้างหน้านั่นผู้ใด!”
หนึ่งเสียงเฒ่าชราดังมาจากอาคารอันลอยเหนือเวหา
“เจ้าเมืองเฮยเฟิง เซี่ยชิง!”
สิ้นเสียงเซี่ยชิง สะพานสายรุ้งก็ทอดลงตรงหน้า ชายชราผมขาวผู้หนึ่งปรากฏกาย กุมกำปั้นคารวะ
“ยินดีต้อนรับองค์หญิงเก้า”
“อืม”
เซี่ยชิงพยักหน้าราบเรียบ
ทุกคนเหยียบลงบนสะพานสายรุ้ง ตามชายชราผมขาวไปยังจัตุรัสกว้างแห่งหนึ่ง
