“ว่ากันว่าเป็นพื้นที่มรดกเวทย์พลังที่มีความยากสูงล้ำเกินที่ผู้ใดจะผ่านได้ ตลอดทั้งประวัติศาสตร์ของตำหนักฟ้าลี้ลับ ยังไม่มีผู้ใดที่ผ่านได้กระทั่งบททดสอบแรกด้วยซ้ำ…”
หวางเฟยเซวียนกล่าวตอบ
ตลอดทั้งประวัติศาสตร์ของตำหนักฟ้าลี้ลับ กลับไม่มีผู้ใดผ่านการทดสอบแรกของมรดกพื้นที่เวทย์พลังนั่น?
ทันทีที่ได้ยินประโยคนี้จากหวางเฟยเซวียน ใจต้วนหลิงเทียนนึกถึง บึงไร้ก้นบึ้ง ขึ้นมาทันที!
บททดสอบแรกของบึงไร้ก้นบึ้งนั้น เป็นอะไรที่บ้าที่สุดในบททดสอบแรกของพื้นที่มรดกเวทย์พลังทั้งมวลที่เขาพบเจอ!
เว้นแต่ว่าจะเป็นตัวตนที่มีพลังฝีมือทัดเทียมอริยะเซียนขั้นต้น หาไม่แล้วส่วนมากคงยากจะผ่าน!
ฝูงสัตว์ร้ายนั่นอันตรายมาก!
ต้วนหลิงเทียนสอบถามเรื่องราวจากปากหวางเฟยเซวียนต่ออีกไม่กี่คำ ในที่สุดก็ยืนยันพื้นที่มรดกเวทย์พลังนั่นได้…มันเป็นบึงไร้ก้นบึ้งจริงๆ…
‘พวกมันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเวทย์พลังที่อยู่ในพื้นที่มรดกเวทย์พลังบึงไร้ก้นบึ้งคืออะไร แต่ทุกคนกลับยอมรับว่ามันเป็นเวทย์พลังอันดับ 1 ในแดนลับเซียนของตำหนักฟ้าลี้ลับ’
ต้วนหลิงเทียนไม่คิดเลยว่า ปฐมเวทย์กลืนกิน ที่เขาได้รับสืบทอดมาจะถูกขนานนามแบบนี้
‘ว่าแต่…ทำไมทุกคนถึงอยากรู้ว่าข้าเอาตัวรอดจากบททดสอบแรกได้ยังไง? นี่ไม่ได้หมายความว่าทุกคนคิดว่าข้าไม่มีทางผ่านบททดสอบนั่นจนได้รับสืบทอดมรดกเวทย์พลังได้แน่ๆงั้นเหรอ?’
ต้วนหลิงเทียนลอบกล่าวในใจ
