“แต่เช่นนี้ ทุกฝ่ายได้ประโยชน์ ข้าดีต่อนาง นางก็ดีต่อข้า”
เจียงผิงอันรู้ว่าที่เซี่ยชิงทำตัวสนิทสนมอ่อนโยนก็เพื่อซื้อใจตน
แต่ก็ไม่เป็นไร สิ่งที่เขาต้องการที่สุดยามนี้ก็คือการเติบโตอย่างปลอดภัย
ยิ่งกว่านั้น หากสร้างสัมพันธ์อันดีกับอีกฝ่ายได้ โอกาสได้วิชาลับของต้าเซี่ยมาก็ยิ่งมากขึ้น
จุดประสงค์หลักของการเข้าร่วมการแข่งขันประลองร้อยเมืองก็เพื่อวิชาลับ
เขาเปิดอาคมปราการ นั่งลงบนที่นอน
เขานำเม็ดบงกชแจ้งวิถีเม็ดหนึ่งเข้าปาก แล้วหลับตาลง
ความอ่อนเยาว์บนใบหน้าเด็กหนุ่มค่อย ๆ จางหาย
บนเส้นทางการฝึกฝนนั้นเหมือนเดินบนชั้นน้ำแข็งบาง หากไม่ระวัง ก็อาจจมสู่สระน้ำแข็งอันมิอาจปีนออก
มีเพียงการแข็งแกร่งขึ้น ยามเผชิญวิกฤตจึงสามารถพอรับมือ
หลายวันจากนั้น เจียงผิงอันฝึกฝนทีละขั้นตอน
เวลาครึ่งหนึ่งถูกใช้ไปกับการหลอมรวมโลหิตผู้ครองกายาศักดิ์สิทธิ์ ขณะที่อีกครึ่งใช้ทำความเข้าใจวรยุทธ์ต่างๆ
ภายใต้อิทธิพลของเม็ดบงกชแจ้งวิถี เพียงยี่สิบวัน อักขระอัสนีสิบสายก็ถูกวาดในร่าง
อักขระอัสนีทั้งสิบก่อเป็นอักขระอัสนีอันแข็งแกร่งกว่าหนึ่งลาย ซึ่งเมื่อใช้มัน ก็จะสามารถเคลื่อนกายพริบตาได้สามสิบจั้ง
