เนื่องเพราะอาคมห้ามบินจำกัดอยู่แค่บริเวณแม่น้ำ ทำให้ตอนนี้เขาเหินบินได้แล้ว
ตึงงง!
เท้ากระทืบถีบพื้นส่งแรงกระโดดให้ร่างลอยขึ้นมา ก่อนที่จะเหินบินไปในอากาศ มุ่งไปยังช่องลมพึ่งเปิดออกทันที
ขณะเดียวกันเขายังหรี่ตามองไปยังแสงสว่างที่สาดส่องออกมานั่นด้วย ว่าต้นกำเนิดแสงคือสิ่งใด
และจากการวัดจากระยะคร่าวๆแล้ว เขาน่าจะต้องเหินขึ้นไปอีกหลายร้อยหมี่กว่าจะถึง
‘ยิ่งสูงก็ยิ่งดี’
พอคิดว่ามวลพลังเหลวสีขาวที่ไหลลงมายังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด และอีกไม่นานสมควรท่วมจนเต็มไปทั่วพื้นที่แห่งนี้แน่นอน เขาก็รู้สึกดีที่จะได้ขึ้นที่สูง อันเป็นที่ๆมวลพลังเหลวนั่นจะท่วมไปไม่ถึง!
ขณะที่เหินร่างขึ้นไปด้านบน ใจต้วนหลิงเทียนก็อดคิดถึงเรื่องราวที่ผ่านมาเมื่อครู่ไม่ได้ ‘บททดสอบที่ 3 ช่างอันตรายจริงๆ…ไม่รู้บททดสอบต่อๆไปจะยากเย็นขนาดไหน’
ด้วยมีบทเรียนอันดีจากบททดสอบที่ 3 ใจต้วนหลิงเทียนรู้สึกอึมครึมขึ้นมาไม่น้อย พอคิดถึงบททดสอบต่อๆไป
อย่างไรก็ตามพอต้วนหลิงเทียนเผชิญหน้ากับบททดสอบที่ 4 จริงๆ เขาก็ได้แต่กระพริบตาปริบๆ ด้วยไม่คิดว่ามันจะง่ายดายขนาดนี้…
บททดสอบที่ 4 ไม่ได้ทดสอบรุนแรงอะไร หากแต่เป็นการทดสอบวรยุทธ์แทน
ทดสอบวรยุทธ์?
