ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องยากอะไรสำหรับเขาก็จะปรับปรุงแก้ไขวรยุทธ์เซียนระดับมนุษย์ให้สมบูรณ์!
ต้วนหลิงเทียนจึงผ่านบททดสอบที่ 6 ไปได้อย่างไม่ยากเย็น
ต่อมาก็เป็นบททดสอบที่ 7…
“ทำไมข้ารู้สึกว่าบททดสอบหลังๆของ 9 บททดสอบนี่มันจะง่ายขึ้นเรื่อยๆนะ?”
เมื่อคิดถึงบททดสอบ 2 บทก่อนหน้า ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะคิดแบบนี้ขึ้นมา
แต่ไม่นานเขาก็ได้รับทราบว่าบททดสอบที่ 7 คืออะไร
“ความอุตสาหะ?”
เมื่อเห็นหัวข้อของบททดสอบที่ 7 ต้วนหลิงเทียนก็ยิ้มออกมาทันที เพราะเรื่องนี้ฟังแล้วเหมือนจะง่าย
จนเมื่อเขาดูเนื้อหาว่าในการทดสอบรอบที่ 7 มีอะไรบ้าง ยิ้มเขาถึงได้ค้างเติ่ง หน้าถึงกับตึงขึ้นมาอีกครั้ง ใจยังอดไม่ได้ที่จะลอบสบถด่า ‘บัดซบ’ ดังๆ
“วิ่งวนรอบเสาเบื้องหน้าไปตลอด 7 วัน 7 คืน…และอย่างน้อยต้องวิ่งให้ครบหนึ่งล้านรอบถึงจะผ่าน?”
ต้วนหลิงเทียนถึงกับหน้าเหวอไปทันใด มองไปเบื้องหน้าก็เห็นเสาใหญ่สิบคนโอบต้นหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่…
7 วัน 7 คืน?
หนึ่งล้านรอบ?!
หลังจากลองเดินวนรอบเสามหึมา 1 รอบ มุมปากต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะเผยยิ้มขื่นขมออกมา “ให้วิ่งรอบเสาโง่ๆนี่ตลอด 7 วัน 7 คืนหรือ…ต่อให้เป็นเซียนขัดเกลาขั้นสูงสุดก็คงทนไม่ไหว…ข้ามันโง่เองที่คิดว่าการทดสอบนี้จะง่าย”
“สมแล้วที่เป็นการทดสอบความอุตสาหะ”
ยิ่งมายิ้มขื่นขมบนใบหน้าต้วนหลิงเทียนก็ยิ่งเจื่อน…
อย่างไรก็ตามเขาไม่มีทางเลือกอื่น…
