พอต้วนหลิงเทียนหันหน้ากลับไปดูตามสัญชาตญาณ เขาก็พบเห็นเป็นมวลพลังเหลวสีขาวราวน้ำนม ที่ไหลราวกับม่านน้ำตกก่อนหน้าที่ยังคงร่วงลงมาจากฟ้าไม่หยุด…
แต่ทว่าตอนนี้มวลพลังเหลวสีขาวนั่นก็คล้ายจะถล่มลงจากฟ้าด้วยปริมาณที่มากกว่าเดิมเป็นเท่าตัว! จนพื้นที่ด้านหลังเริ่มเอ่อท่วม! ทั้งมวลพลังเหลวนั่นยังเริ่มไหลมาเรื่อยๆปานจะเติมเต็มลำน้ำพร้อมเศษซากสะพานนี่!!
ตอนนี้ด้วยความที่ต้วนหลิงเทียนถูกจำกัดเอาไว้ด้วยอาคมห้ามบิน แน่นอนว่าย่อมไม่อาจหนีไปไหนได้ นอกจากจะวิ่งข้ามลำน้ำแห้งขอดนี่ไปยังอีกฝั่งให้เร็วที่สุด!!
ทันใดนั้นเองเขาสัมผัสได้ว่าผืนดินมันสั่นสะเทือนรุนแรงกว่าเดิม เสียงมวลน้ำโถมมาดั่งคลื่นก็หนักหน่วงขึ้นกว่าเดิม!!
และมวลพลังสีขาวราวน้ำนมนั่น ก็กำลังโถมมาด้วยความเร็วและความรุนแรงปานมวลน้ำมหาศาลที่ทะลักออกมาจากเขื่อนแตก!!
เรียกว่าหากโดนมวลพลังเหลวดั่งเขื่อนแตกนั่นซัดเข้าล่ะก็…คงได้เจ็บหนักไม่ต่างจากโดนมวลพลังเหลวนั่นร่วงจากฟ้ามาเหมือนม่านน้ำตกซัดแน่!
พอต้วนหลิงเทียนสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังทั้งสภาวะมวลพลังเหลวที่โถมมา ก็อดไม่ได้ที่จะหน้าซีด!!
เพราะพลังทำลายของมวลพลังเหลวสีขาวยามนี้ น่ากลัวว่าต่อให้เขาเร่งเร้าปราณสุริยันแรกกำเนิดเต็มพลังใช้ออกด้วยระฆังกระบี่คลุมกายก็คงยากที่จะต้านทานรับเอาไว้ได้!!
