“นั่นสิ บทสอบเช่นนั้นมันยากเกินไป”
……
หลังจากคืนสติ เหล่าศิษย์ตำหนักฟ้าลี้ลับก็ระเบิดคำสนทนากันอื้ออึง ทั้งหมดไม่มีใครคิดว่าต้วนหลิงเทียนจะผ่านบดทดสอบแรกได้เลย
มุมปากจ้าวจี้ยกยิ้มขึ้นมาค้างเติ่งยากจะหุบลง
“สัตว์ร้ายทั้ง 4 นั่น…แค่โหมโรงก่อนที่บททดสอบแรกจะเริ่มต้นงั้นหรือ?”
หลังได้ยินคำของจูลู่ฉี เซียวตุนอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าด้วยความหวาดกลัว ก่อนที่จะหันไปมองฉินเจิ้ง และได้แลเห็นแววตาตกใจของอีกฝ่าย
พวกมันเองก็ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าหนึ่งในพื้นีท่เวทย์พลังที่พวกมันพบเจอมา จะเป็นพื้นที่มรดกเวทย์พลังระดับสูงขนาดนี้!
“เช่นนั้น…มิใช่ศิษย์พี่หลิงเทียนตกอยู่ในอันตรายหรอกหรือ!?”
พอคิดถึงต้วนหลิงเทียนขึ้นมา สีหน้าเซียวตุนก็ตื่นตระหนก ทั้งไม่นานก็กลายเป็นละอายใจ รู้สึกผิด
หากมันรู้แต่แรกว่าพื้นที่มรดกเวทย์พลังดังกล่าวจะอันตรายถึงขนาดนี้ มันจะไม่พาต้วนหลิงเทียนไปแน่นอน เพราะอย่างไรเสียต้วนหลิงเทียนก็เป็นผู้มีพระคุณช่วยมันไว้ มันก็ไม่ใช่ตัวบัดซบเนรคุณคน
“แล้วพื้นที่มรดกเวทย์พลังที่เจ้าว่า…หลิงเทียนเข้าไปตั้งแต่เมื่อใด?”
ตอนนี้เองจูลู่ฉีพลันมองจี้ถามเซียวตุนอย่างจริงจัง
ตอนนี้มันเองก็อดไม่ได้ที่จะกังวลในความปลอดภัยของต้วนหลิงเทียน
เพราะสุดท้ายแล้วพื้นที่มรกเวทย์พลังแห่งนั้น ก็คือพื้นที่มรดกเวทย์พลังที่อันตราย กระทั่งเป็นพื้นที่ต้องห้ามอันดับ 1 ของตำหนักฟ้าลี้ลับ!
