ทันใดนั้นมนุษย์ศิลาก็เริ่มเคลื่อนไหว มันก้าวย่ำออกมาก้าวหนึ่งในอากาศ ร่างวูบตกลงมายังพื้นโถงอย่างแรง เสียงหนักแน่นดังขึ้น! ฝุ่นดินคละคลุ้งขึ้นมาตลบไปในอากาศ มวลธุลีเริ่มปลิดปลิวตามลมกรรโชกฟุ้งไปทั่วโถงเหยียนเทียน ห้องโถงเองยังสนั่นหวั่นไหวสะเทือนไปปานแผ่นดินไหวพักหนึ่ง!
ตึง! ตึง! ตึง!!
……
มนุษย์ศิลาตัวเขื่องเริ่มก้าวย่ำออกมา ไม่กี่ก้าวที่ย่างเยื้องพาลให้โถงยิ่งสนั่นสั่นแรงขึ้น ต้วนหลิงเทียนเองที่ยืนอยู่บนพื้นยังรู้สึกสะเทือนไปทั่วร่าง
ตึง…….ตึง…….ตึง…ตึง…ตึง..ตึง!!
……
หลังจากนั้นไม่กี่ก้าวมนุษย์ศิลาก็คล้ายจะเร่งความเร็วขึ้น จากเดินก็กลายเป็นวิ่ง ความเร็วเพิ่มพุนขึ้นทุกขณะ!
ตอนนี้เองทั่วกายมนุษย์ศิลายังปรากฏกลิ่นอายพลังขุมหนึ่งปะทุออกมาอย่างมหาศาล สภาวะปานคลื่นยักษ์โถมถล่มสาดออกมาท่วมโถงก็ไม่ปาน! เซียวตุนยังรู้สึกอึดอัดไปแทบหายใจไม่ออก!!
สำหรับต้วนหลิงเทียนนั้นยังคงเฉยๆ ไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านอะไร
“ศิษย์พี่หลิงเทียนระวังตัวด้วย!”
เซียวตุนที่อึดอัดจากกลิ่นอายพลังจนหน้าแดงก่ำ รีบร่ำร้องกล่าวเตือนต้วนหลิงเทียนด้วยความตื่นกลัว
หากแต่ต้วนหลิงเทียนคล้ายไม่ได้ยินเสียงเตือนของมัน หรือไม่สนใจอย่างไรก็ไม่ทราบ กลับค่อยๆเดินเข้าหาร่างมนุษย์ศิลาที่เร่งความเร็วเข้ามาอย่างไม่สนใจ
ไม่ทราบตั้งแต่เมื่อไหร่ หากแต่ปรากฏกระบี่พลังมีสภาพยาว 3 ฉื่อจากปราณสุริยันแรกกำเนิดผนึกควบแน่นถือไว้ในฝ่ามือ!
