ศิษย์วังลี้ลับแซ่จ้าวทั้ง 3 ถึงกับตะลึงไปทันใด นี่พวกมันพึ่งพลาดมรดกเวทย์พลังไปถึง 2 แห่งงั้นเหรอ?
“สองมรดกเวทย์พลัง!”
หลายคนอดไม่ได้ที่จะหันไปมองจ้าวเติงที่กำลังโมโหแทบบ้า หลังได้ยินคำกล่าวของศิษย์วังปฐพี เพราะต่างรู้ดีว่าตอนนี้ใครที่กำลังเสียดายมากที่สุด และคับแค้นมากที่สุด…
“เป็นไปได้อย่างไรกัน! หลิงเทียนมันทำอันใดมากันแน่ ไฉนถึงมีโชคเช่นนี้ได้!!”
ลูกตาจ้าวจี้แดงฉานไปดวยเส้นโลหิตฝอยแลดูโมโหคับแค้นนัก แววตาเผยความไม่ยินยอมถึงขีดสุด!
“ฮัยยา…โชคของสหายน้อยหลิงเทียนนับว่ายอดเยี่ยมจริงๆ”
จ้าววังเหลือง เฉียนผิงเชิงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
“จริงแท้”
หลายคนเห็นด้วย
“ฮ่าๆๆ…น้องหลิงเทียนนับว่าเหนือความคาดหมายยิ่ง!”
กู่ลี่ยิ้มร่า
‘หลิงเทียนผู้นั้นกลับมีโชคขนาดนี้…ข้าสงสัยนักว่าเขาจักใช่จ้าวตำหนักน้อยของพวกเราหรือไม่?’
กู่มี่นั่งขัดสมาธิกลางอากาศอย่างเงียบงัน หากแต่ในใจหาได้เงียบงันดังท่าทางไม่
ในเวลาเดียวกันด้านในแดนลับเซียน ต้วนหลิงเทียนก็มองถามเซียวตุน “ตอนที่พวกเจ้าลองเข้าไปในเขตพื้นที่มรดกเวทย์พลัง และพบว่ามีศัตรูที่พลังฝึกปรือไล่เลี่ยกัน..นั่นหมายความว่าพื้นที่มรดกเวทย์พลังทั้ง 2 ที่พวกเจ้าพบสมควรมีระดับเดียวกัน…เช่นนั้นเจ้าเลือกก่อนเถอะว่าอยากได้อันใด”
เนื่องจากในเมื่อพวกมันมีระดับเดียวกัน ต้วนหลิงเทียนก็คร้านจะสนใจอะไรมากมาย
