เป็นสถานที่อันวิจิตรงดงามนัก โดยรอบเต็มไปด้วยแก้วผลึกสวยงาม กลางพื้นที่ปรากฏพระราชวังหนึ่งตั้งตระหง่าน ด้านหน้าประตูเข้าพระราชวังโอ่อ่าวิจิตรงดงาม หากแต่น่าเกรงขามเสมือนอสูรบรรพกาลที่กำลังหมอบอยู่…
ทุกอย่างที่นี่เหมือนดั่งที่เซียวตุนอธิบายไว้ก่อนหน้าไม่มีผิด
“ศิษย์พี่หลิงเทียน มีสัตว์ร้ายประเภทวิหกอยู่ทั้งสิ้น 5 ตัว…พวกมันเป็นดั่งผู้พิทักษ์คอยปกป้องประตูพระราชวังหลังนี้เอาไว้ พลังฝึกปรือของมันอยู่ในขอบเขตเซียนดั้งเดิมขั้นสูงสุด”
ตอนนี้เองเสียงเซียวตุนพลันดังขึ้นให้ต้วนหลิงเทียนได้ยิน “สัตว์ร้ายทั้ง 5 นั้นมันต่างสายพันธ์กัน รูปแบบการลงมือก็แตกต่าง ก่อนหน้านี้ข้ากับสหายแทบเอาตัวมิรอด…จากการประเมินของเราอย่างน้อยๆต้องใช้เซียนดั้งเดิมขั้นสูงสุดรับมือพวกมัน 3 คนถึงจะเอาอยู่…”
“อย่างไรก็ตามหากเป็นผู้ที่บรรลุเซียนขัดเกลาขั้นต้นขึ้นไป ก็สมควรจัดการพวกมันได้ไม่ยาก…”
เซียวตุนกล่าวอธิบายถึงจุดนี้แววตาที่ใช้มองต้วนหลิงเทียนก็ลุกวาวขึ้นมา เพราะต้วนหลิงเทียนไม่ใช่แค่เซียนขัดเกลาขั้นต้นขึ้นไปธรรมดาๆ!
ต้วนหลิงเทียนเป็นเซียนขัดเกลาขั้นสูงสุด!
ยิ่งไปกว่านั้นยังไม่ใช่เซียนขัดเกลาขั้นสูงสุดทั่วๆไป!!
“อืม”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า ก่อนที่จะลงมือทันทีเพื่อไม่ให้เสียเวลา ถีบเท้าคราหนึ่งส่งร่างพุ่งทะยานออกไปทางประตูเข้าพระราชวังปานอัสนี
ตอนนี้ประตูพระราชวังยังคงปิดอยู่
