อีกฝ่ายไม่ใช่ว่าสมควรได้ยินเรื่องที่มันสนทนากับพวกแซ่จ้าวแล้วหรือ? ไม่ได้ยินว่ามันรู้สถานที่ตั้งมรดกเวทย์พลัง?
พอมันคิดเรื่องนี้ดูก็พบว่าเป็นไปไม่ได้เลย!
เห็นต้วนหลิงเทียนปรากฏตัวออกมาแบบนั้น มันรู้ดีว่าต้วนหลิงเทียนสมควรซุ่มดูสถานการณ์อยู่สักพัก และค่อยปรากฏตัวออกมา
การที่เลือกจะจากไปแบบนี้นั่นหมายความว่าต้วนหลิงเทียนไม่คิดใช้กำลังบังคับ ให้มันมอบสถานที่ตั้งมรดกเวทย์พลัง!
ศิษย์วังนภาคิดถูกแล้ว แม้ต้วนหลิงเทียนจะทราบว่าอีกฝ่ายมีเบาะแสเวทย์พลังแต่เขาก็ไม่คิดช่วงชิง
อย่างไรเสียเขาก็เป็นคนของวังนภา แถมยังได้รับอะไรจากวังนภามาไม่น้อย
สำหรับวังนภา เขามีความรู้สึกเสมือนเป็นบ้านอยู่บ้าง
“ศิษย์พี่หลิงเทียน!”
เมื่อเห็นว่าไม่ทันไรต้วนหลิงเทียนก็เหินจากไปไกลแล้ว ศิษย์วังนภาก็กังวลใจไม่น้อย มันเร่งรีบตะโกนออกไปทันที
“เจ้ามีอะไรอีกหรือ?”
เมื่อได้ยินเสียงเรียก ต้วนหลิงเทียนก็สงสัย จึงหันหลังมามองถามศิษย์วังนภาที่กำลังเร่งรีบลอยมหาเขา
“ศิษย์พี่หลิงเทียน ข้าอยากร่วมมือกับท่าน!”
หลังจากสูดลมหายใจเข้าลึกๆคำหนึ่ง ศิษย์วังนภาก็กล่าวออก
“ร่วมมือกับข้าหรือ?”
ต้วนหลิงเทียนยิ้ม “ข้าได้ยินแล้วว่าเจ้ามีเบาะแสสถานที่ตั้งมรดกเวทย์พลัง…แต่ในเมื่อมีแค่ทีเดียว พวกเราจะแบ่งกันอย่างไร?”
“และหากข้าไม่ได้ร่วมมือกับใครข้าอาจจะลองคิดดู…แต่ตอนนี้ข้าได้ตกลงจะร่วมมือกับคนอื่นไปแล้ว…”
