ต้วนหลิงเทียนกล่าวบอก “แถมหนึ่งในคนที่ข้าร่วมมือด้วย ข้าก็คิดมอบมรดกเวทย์พลังที่ข้าเจอให้มันก่อน หากพวกเราได้เจอกัน…ปัญหาคือตอนนี้ข้ายังไม่เจอมันเลย”
“ศิษย์พี่หลิงเทียน เพียงวาจานี้ที่ท่านกล่าวออกมา…ก็ทำให้ข้าเลื่อมไสท่านนัก”
ศิษย์วังนภาออดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมาด้วยความชื่นชม
หลังจากนั้นศิษย์วังนภาก็กล่าวสืบต่อ “ศิษย์พี่หลิงเทียน เบาะแสที่ข้าพบมิใช่แค่ 1 แต่เป็นถึง 2! หากศิษย์พี่หลิงเทียนร่วมมือกับข้า พวกเราก็แบ่งกันไปคนละที่ดีหรือไม่?”
หลังจากกล่าวบอกแล้ว เซียวตุน ศิษย์วังนภา ก็มองต้วนหลิงเทียนด้วยความคาดหวัง
“หืม? 2 มรดกเวทย์พลัง?”
ได้ยินวาจานี้ของเซียวตุน ต้วนหลิงเทียนก็ประหลาดใจมาก! ด้วยไม่คิดเลยว่าเซียนดั้งเดิมขั้นสูงสุดอย่างเซียวตุนจะพบเบาะแสนำไปสู่มรดกเวทย์พลังถึง 2 ที่! ในเวลาเพียงแค่ 1 เดือน!!
“ใช่!”
เซียวตุนพยักหน้า และคล้ายมันนึกอะไรขึ้นได้ อยู่ๆก็ถอนหายใจออกมาอย่างสะทกสะท้อน “อันที่จริงแล้วเป็นสหายของข้าที่ฝึกวิชาเนตรบางอย่าง ทำให้มันมีสายตาที่พิเศษเหนือผู้อื่น…พวกเราเลยพบเจอเบาะแสที่นำไปสู่สถานที่ตั้งมรดกเวทย์พลังทั้ง 2 แห่ง…แต่ด้วยพลังฝีมือของพวกเราทำให้มีปัญหาในการรับมรดกเวทย์พลัง”
“ในขณะที่พวกเรากำลังหาคนมาร่วมมือเพื่อฝ่าอุปสรรคและบททดสอบเพื่อเข้ารับสืบทอดมรดกเวทย์พลังของแห่งแรก พวกเรากลับดวงซวยเจอพวกสกุลจ้าวทั้ง 3 นั่น และพวกมันก็ฆ่าสหายข้าไป…”
