‘กระบี่ที่ข้าฟันไปส่งก่อนหน้า แม้จะไม่ได้รุนแรงอะไรมากมาย แต่พลังสมควรเทียบได้กับการจู่โจมของเซียนขัดเกลาขั้นสูงสุดทั่วๆไป…ถึงมันจะกันได้แค่ครั้งเดียว แต่เซียนขัดเกลาขั้นเชี่ยวชาญสามารถต้านทานรับการโจมตีระดับนั้นได้ ก็นับว่าไม่ธรรมดา…’
คิดถึงฉากเรื่องราวก่อนหน้าต้วนหลิงเทียนก็ตระหนักได้ว่าม่านพลังป้องกันจากเวทย์พลังร่างทองลิ่วเหอมีอานุภาพอย่างไร
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียน จะแผ่สำนึกเทวะไปยังรูปปั้นอันเป็นมรดกเวทย์พลังเบื้องหน้าต่อ เพื่อจดจำเวทย์พลังร่างทองลิ่วเหอ เขาก็พลันได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวหนึ่ง ทำให้เขาหันไปแผ่สำนึกเทวะลงบันไดไปทันที
หลังจากนั้นเขาก็ทราบว่าคืออะไร และหลังจากรออยู่ไม่กี่สิบลมหายใจ ก็ปรากฏร่าง 3 ร่างที่กำลังเดินขึ้นบันไดมา…
“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
“ดูเหมือนแต่ละชั้นจะมีกองดินอันใดสักอย่าง 2 กองเสมอ…หอคอยผีสางนี่จักมีมรดกเวทย์พลังเก็บไว้จริงๆหรือ?”
……
ทั้ง 3 ร่างเป็นชายหนุ่ม พวกมันคุยกันไปเรื่อยเปื่อยขณะขึ้นบันใดมาอย่างไม่รีบไม่ร้อน
และเมื่อขึ้นมาถึงชั้น 6 ได้ไม่ทันไร พวกมันก็สังเกตเห็นรูปปั้นศิลามหึมาแผ่กลิ่นอายโบราณทันที!
“นั่น…ใช่มรดกเวทย์พลังหรือไม่!?”
ไม่ทราบว่าใครเป็นคนกล่าวขึ้นมา แต่ตอนนี้ดวงตาทั้ง 3 คู่ของพวกมันลุกวาวขึ้นมาด้วยความปรารถนาอันแรงกล้า! พวกมันพยายามเดินเข้าไปใกล้ๆทันที หมายจะตรวจสอบว่าใช่มรดกเวทย์พลังจริงๆหรือไม่!
“เจอกันอีกแล้ว…”
