ถึงแม้ความตายในแดนลับเซียนจะเป็นแค่การตายของร่างอวตารและไม่ได้ตายจริงๆ แต่มันก็จะถูกขับออกจากแดนลับเซียน และทำให้ไร้วาสนาได้รับมรดกเวทย์พลังอะไรในนี้สืบไป ไม่ต้องฝันถึงมรดกเวทย์พลังระดับสูงด้วยซ้ำ!
“โฮ่ ฟังดูดีนี่…”
หลังจากได้ฟังข้อเสนอของจ้าวจี้ ต้วนหลิงเทียนก็พยักหน้ารับคล้ายเห็นด้วยจริงจัง
เมื่อเห็นว่าต้วนหลิงเทียนคล้ายจะเห็นด้วยกับข้อเสนอ สองตาจ้าวจี้ถึงกับลุกวาว คิดตีเหล็กตอนร้อนเร่งรีบกล่าวต่อทันที “หลิงเทียน ข้ารู้ดีว่าเจ้าเป็นคนฉลาด..มีสหายเพิ่มอีกหนึ่งย่อมดีกว่ามีศัตรูเพิ่มอีกคน! หากเจ้าปล่อยข้าไปวันนี้ ไม่เพียงข้าจะเป็นสหายอันดีของเจ้า สกุลจ้าวยังเห็นเจ้าเป็นสหายอันดีด้วยเช่นกัน!!”
“หืม! ข้าจะได้เป็นสหายอันดีกับเจ้าและตระกูลจ้าวจริงๆหรือ?”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มแย้มแจ่มใส มองจ้าวจี้ด้วยสองตาลุกวาว
“ใช่ๆ เป็นสหายอันดีกัน!”
จ้าวจี้เองก็ยิ้มแย้มออกมา ด้วยคิดว่าต้วนหลิงเทียนกำลังรู้สึกตื่นเต้นยินดีกับข้อเสนอ หากแต่ในใจลอบคิดอำมหิต ‘สารเลวหลิงเทียน ตอนนี้เจ้าย่ามใจไปเถอะ…หลังออกจากแดนลับเซียนได้เมื่อไหร่ ตระกูลจ้าวของข้าจะทุ่มกำลังทั้งหมด ลากเจ้ามาสับร่างให้แหลกเป็นหมื่นชิ้นให้จงได้!!’
“ขอโทษที พอดีข้าไม่สนใจ”
ทว่าทันใดนั้นเอง อยู่ๆรอยยิ้มของต้วนหลิงเทียนก็มลายหายไป แทนที่ด้วยใบหน้าเย็นชาปานมีชั้นน้ำแข็งเคลือบ!
