เช่นนั้นสีหน้าของจ้าวเติงจึงเปลี่ยนเป็นอัปลักษณ์ปั้นยาก ยังกล่าวออกด้วยน้ำเสียงเล็ดรอดไรฟัน “หากมันกล้าทำอะไรจนส่งผลให้ลูกข้าพลาดโอกาสสืบทอดมรดกเซียนไว้ทำความเข้าใจเพราะความแค้นส่วนตัวล่ะก็…ตระกูลจ้าวของข้าไม่มีวันละเว้นมันแน่!!”
จ้าวเติงตอนนี้คล้ายคนไร้เหตุผลไปโดยสิ้นเชิง ยังถึงขั้นลืมเลือนไปว่าจ้าวตำหนักฟ้าลี้ลับ เมิ่งฉิง ก็ลอยร่างอยู่ไม่ห่าง!
“เหอะ!”
ดั่งคาดพอสิ้นคำจ้าวเติง เมิ่งฉิงก็สบถคำออกมาเสียงเย็น สองตาเผยประกายเฉียบคมหันไปจับจ้องมองร่างจ้าวเติงเขม็งทันที “รองจ้าวตำหนักจ้าว…อย่าได้ลืมเลือนกฏในแดนลับเซียนของตำหนักฟ้าลี้ลับเรา! ในแดนลับเซียนอนุญาตให้ศิษย์ฆ่ากันได้ เพราะพวกเรามิรู้ว่ามีเรื่องใดบังเกิดขึ้นข้างใน!”
สุดท้ายแล้วก็ไม่มีใครทราบได้ว่าจะมีบุคคลที่ 3 อยู่ในเหตุการณ์หรือไม่ ยามคน 2 คนปะทะกันในแดนลับเซียน
และหากมีสถานการณ์เช่นนั้นจริง ถึงสุดท้ายจะโดนศิษย์ร่วมตำหนักกำจัดออกมา แต่ก็ไม่ใช่ว่าสามารถใส่ร้ายป้ายสีกันได้หรือ?
