เหล่าศิษย์ไม่เพียงแต่มาดูชมที่ยอดเขาเท่านั้น แต่หลายคนยังเหินร่างตามพวกต้วนหลิงเทียนไปตำหนักหลักด้วย ระหว่างทางพวกมันก็กระซิบกล่าวกันระงม
ได้ยินเสียงกระซิบเหล่านี้คนอื่นๆก็เฉยๆไม่ได้อะไรมากมาย ทว่าสีหน้าจ้าวจี้นั้นมืดดำยังกับน้ำหมึก!
มัน จ้าวจี้เป็นบุตรชายคนเดียวของรองจ้าวตำหนัก! ปู่มันยังเป็น 1 ใน 2 อาวุโสผู้พิทักษ์ของตำหนักฟ้าลี้ลับ!!
หากเป็นก่อนหน้านี้ทุกคนล้วนแต่ต้องให้ความสนใจมัน เพราะมันมีสิทธิพิเศษนัก…
อย่างไรก็ตามพอต้วนหลิงเทียนปรากฏตัวขึ้นมา มันก็ไม่นับเป็นตัวอะไรอีก แถมยังถูกผู้อื่นเมินเฉยอย่างสิ้นเชิง! ซึ่งนั่นทำให้มันที่ทะนงตัวและถือดีเป็นที่สุด ยากจะทานทนรับไหวนัก!
ขณะนั้นยามมองต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง สายตาของจ้าวจี้ก็ทวีความคับแค้นชิงชังมากขึ้น!
สายตาอาฆาตที่จ้าวจี้มองมา ถึงแม้ต้วนหลิงเทียนจะไม่ได้ใส่ใจ แต่ก็ยังรับรู้ได้
อย่างไรเสียเขาไม่ได้สนใจมันเลย
สำหรับเขาแล้ว ตอนนี้จ้าวจี้ก็เหมือนหมาบ้าข้างถนนที่ไล่กัดผู้คนไปทั่ว หากเขาสนใจมันก็เหมือนเขาให้ความสำคัญกับหมาบ้าข้างถนน!
ยังดีที่ความคิดนี้ของต้วนหลิงเทียนจ้าวจี้ไม่อาจรับทราบ หาไม่แล้วเกรงว่าคงได้คับแค้นจนกระอักเลือดออกมาสัก 3 ถัง…
ภายใต้การนำของจ้าววังนภา ต้วนหลิงเทียนและคนอื่นๆก็มาถึงพื้นที่กว้างใหญ่ด้านหลังตำหนักหลัก
