เมื่อมาถึงที่นี่ก็แลเห็นผู้คนมากมายที่มารวมตัวกันอยู่ก่อน ต้วนหลิงเทียนเองก็จดจำร่างหนึ่งในร่างที่อยู่ในกลุ่มคนนั้นได้ชัด ไม่ใช่ใครที่ไหนเป็นรองจ้าววังเหลืองเอง
“ศิษย์พี่จู วังนภาของท่านมาเร็วยิ่ง”
ผู้นำกลุ่มคนที่ทักทายออกมาไม่ต้องบอกก็เดาได้ว่าเป็นใคร มันคือจ้าววังเหลือง พอเห็นกลุ่มคนของวังนภามาถึงก็เร่งกล่าวทักทายทันที
คนที่มันทักทายก็ไม่ใช่ใคร จูลู่ฉี จ้าววังนภา!
“ศิษย์น้องเฉียน มิใช่วังเหลืองของเจ้ายังเร็วกว่าข้าหรือ..”
ได้รับคำทักทายจากจ้าววังเหลือง เฉียนผิงเชิง จ้าววังนภาอย่างจูลู่ฉีก็ตอบกลับด้วยรอยยิ้ม
“ศิษย์คนนี้ใช่หลิงเทียนหรือไม่ ข้าได้ยินชื่อเสียงเจ้ามานานแล้ว พอได้เห็นข้าก็รู้ทันทีว่าเจ้ามากพรสวรรค์นัก!”
ไม่นานสายตาของเฉียนผิงเชิงก็เบนมาตกยังร่างต้วนหลิงเทียนที่อยู่ในกลุ่มศิษย์วังนภา ถึงแม้มันจะไม่เคยเจอต้วนหลิงเทียนมาก่อน แต่รองจ้าววังเหลืองย่อมเคยเห็นเขาแล้ว
ดังนั้นด้วยมีรองจ้าววังเหลืองกล่าวบอก มันจึงรู้ได้โดยง่ายว่าใครคือหลิงเทียน
“ขอบคุณสำหรับคำชมของท่าน จ้าววังเฉียน”
สุดท้ายอีกฝ่ายก็เป็นชนชั้นจ้าววัง ต้วนหลิงเทียนก็ไม่คิดละเลย กล่าวตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มบางๆ
เห็นฉากนี้สีหน้าจ้าวจี้ยิ่งมืดดำ ลูกตายังเริ่มแดงแววตายังดุร้ายปานจะพ่นไฟได้!ยังไงเสียมันก็ลูกรองจ้าวตำหนัก หลานอาวุโสผู้พิทักษ์ ไฉนทุกคนเอาแต่สนใจตัวบ้านนอกนั่นกันหมด!!
