ทว่าตอนนี้พอได้ทราบว่าหลิงเทียนคิดขึ้นไปหาอาจารย์ที่ภูมิภาคเบื้องบน…นั่นหมายความว่าย่อมไม่คิดอยู่ที่ตำหนักฟ้าลี้ลับ จึงไม่อาจฝากฝังตำหนักฟ้าลี้ลับให้หลิงเทียนได้อีกสืบไป…
ด้วยความที่หลิงเทียนมีอาจารย์อยู่ภูมิภาคเบื้องบน และด้วยความสามารถในการเคี่ยวกรำสอนสั่งศิษย์จนเป็นอัจฉริยะเช่นนี้…เช่นนั้นหมายความว่าอีกฝ่ายต้องเป็นยอดฝีมือแน่นอน! จ้าวตำหนักสมควรทบทวนเรื่องรับหลิงเทียนเป็นศิษย์ กระทั่งศิษย์ปิดสำนักอีกครั้ง
“ช่างน่าเสียดายยิ่งนัก”
เซียวยี่ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
เซียวยี่ทอดถอนใจเพราะรู้สึกเสียดาย แต่ทว่ากลับมีบางคนกำลังมีความสุขนัก
“ท่านพ่อ! ท่านได้ยินแล้วหรือไม่ ที่แท้หลิงเทียนนั่นมันเป็นศิษย์น้องลี่เฟิง! แถมยังมีอาจารย์อยู่ที่ภูมิภาคเบื้องบนอีก…ดูเหมือนว่าคงเป็นไปไม่ได้แล้วที่ท่านจ้าวตำหนักจะรับมันเป็นศิษย์!!”
หลังจากที่รับทราบข่าวนี้ จ้าวจี้ก็รีบแจ้นมาหาพ่อมันก่อนใคร
“ข้าเองก็คิดมิถึงเลยจริงๆว่าหลิงเทียนจักมีอาจารย์อยู่ภูมิภาคเบื้องบนได้…อาจารย์ของมันสมควรเป็นยอดฝีมือที่น่ากลัวเป็นแน่ หาไม่แล้วคงไม่อาจเพาะสร้างอัจฉริยะเช่นนี้ออกมาได้ถึง 2 คน!”
จ้าวเติ้งถอนหายใจ
“ถึงแม้อาจารย์ของมันจะร้ายกาจแล้วอย่างไรเล่า ไม่ใช่อยู่ภูมิภาคเบื้องบนหรอกหรือ!? ตราบใดที่พวกเราลงมืออย่างลับๆ อาจารย์ของมันก็มิอาจสืบสาวมาถึงพวกเราได้!”
