“แม่นางหวางเฟยเซวียนทะลวงถึงเซียนขัดเกลาขั้นกลางแล้ว?!”
ไม่นานผู้คนโดยรอบก็ได้รับทราบเรื่องด่านพลังของหวางเฟยเซวียน อดไม่ได้ที่จะฮือฮากันใหญ่
“แม่นางหวาง พี่ชายหลิงเทียน ข้าผ่านการคัดเลือกแล้ว…”
หลิวเจี้ยนเหินร่างมาหยุดข้างๆ พวกต้วนหลิงเทียนกับหวางเฟยเซวียน ทั้งกล่าวออกมาด้วยความยินดี ใบหน้าที่ซีดเซียวตอนนี้มีเลือดฝาด เต็มไปด้วยความตื่นเต้นนัก
“ยินดีด้วย”
หวางเฟยเซวียนกล่าวทั้งพยักหน้าไปส่งๆ
แม้ต้วนหลิงเทียนจะไม่พูดอะไรแต่ก็พยักหน้า
“นี่มันเรื่องอะไรกันหรือ?”
หวังพีแลดูงุนงงไม่น้อย ด้วยไม่ทราบว่าหลิวเจี้ยนมาทำอะไร ไฉนต้องรายงานเรื่องนี้กับพวกต้วนหลิงเทียนหลังได้รับสิทธิ์เข้าแดนลับเซียน?
“ศิษย์พี่หวังพี พวกเรา 3 คนคิดร่วมมือกันในแดนลับเซียนน่ะ”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวอธิบาย
“หา…พวกเจ้า 3 คนคิดร่วมมือกัน?”
ได้ยินคำของต้วนหลิงเทียน สองตาหวังพีก็เบิกกว้างปานลูกวัวแรกเกิด มันมองต้วนหลิงเทียนสลับกับหวางเฟยเซวียน “หากพวกเจ้าสองคนร่วมมือกัน ด้วยพลังฝีมือที่มีย่อมท่องไปในแดนลับเซียนได้อย่างไร้กังวล…แต่พามันไปด้วยเช่นนี้มิใช่จะไปลากถ่วงพวกเจ้ารึ?”
กล่าวถึงท้ายประโยคหวังพีก็หันมองหลิวเจี้ยน ด้านหลิวเจี้ยนก็ไม่ละอายอะไรเพราะมันก็รู้เรื่องนี้ดี
เป็นเพราะมันมีวาสนาแล้วจริงๆที่ได้เข้าร่วมกลุ่มของต้วนหลิงเทียน
“ร่วมมือกันรึ?”
