ถึงแม้จะมีผู้ชมดูเรื่องราวมากมายแต่ทั้งหมดกลับนิ่งเงียบ ราวกับต่อให้มีเข็มเล่มหนึ่งร่วงตก ก็คงได้ยินกันทั้งลาน…
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
ทว่าทันใดนั้นเองพลันมีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากฟ้าห่างไกล เป็นศิษย์วังนภากลุ่มหนึ่งที่พึ่งมาถึง ผู้ที่กล่าวก็คือผู้ที่เหินนำหน้ามาสีหน้าแววตาเผยความสงสัยไม่น้อย
ไม่นานมันก็ได้รับทราบเรื่องราวจากผู้คนโดยรอบ และผันตัวไปเป็นผู้ชมที่ดีทันที
จากนั้นคนอื่นๆที่ตามติดมาก็ได้รับทราบเรื่องราวการเผชิญหน้าของหลิงเทียนกับพี่น้องสกุลลั่วเช่นกัน
“ศิษย์พี่หวังพี”
ไม่ทราบตั้งแต่เมื่อใด สายตาของกลุ่มคนในลานศิลาพลันหันไปจับจ้องมองชายร่างหนึ่งที่พึ่งมาถึงเช่นกัน และทั้งหมดก็เร่งทำความเคารพอีกฝ่ายทันที
ชายหนุ่มผู้นี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นหวังพี ศิษย์ส่วนตัวของรองจ้าววังนภา เซียวยี่!
นอกจากนี้ยังเป็นคนที่นำทางต้วนหลิงเทียนไปสระวิญญาณในวันนั้น
“ศิษย์น้องหลิงเทียน ครั้งนี้เจ้าวู่วามเกินไปแล้ว…ข้าเองก็เคยได้ยินชื่อเสียงของพี่น้องสกุลลั่วมาบ้าง เซียนขัดเกลาขั้นสูงสุดทั่วไป ยากที่จะต้านทานรับมือพวกมันยามร่วมมือกันได้”
หลังจากที่หวังพีมาถึงและรับทราบเรื่องราว มันก็เร่งกล่าวส่งเสียงไปหาต้วนหลิงเทียนทันที
“ศิษย์พี่หวังมั่นใจได้เลย ข้าไม่คิดทำอะไรที่ข้าไม่มั่นใจ”
คำตอบของต้วนหลิงเทียนนั้นเปี่ยมล้นไปด้วยความมั่นใจ!
“หือ?”