เพราะพี่น้องสกุลลั่วสำเหนียกเรื่องนี้ดี มันจึงทำแค่ถลึงตามองหวางเฟยเซวียนเท่านั้น ไม่ได้ล่วงเกินอะไรนางอีก
พวกมันรู้ดีว่าแค่ถลึงตามอง หวางเฟยเซวียนคงไม่ยึดถือเป็นจริงจังอะไร พวกมันย่อมไม่กล้าตั้งตัวเป็นศัตรูกับนาง เพราะหากบาดหมางกันแล้วนางต้องไม่คิดปล่อยพวกมันไว้แน่ นั่นไม่ใช่อะไรที่พวกมันอยากจะเห็น
เช่นนั้นหากกระทำได้พวกมันก็ไม่คิดจะล่วงเกินหวางเฟยเซวียน
“พวกเจ้าแน่ใจงั้นเหรอ ที่จะให้ข้าลงมือก่อน?”
ต้วนหลิงเทียนเหลือบมองคู่พี่น้องสกุลลั่ว กล่าวถามออกมาเสียงเบา
“อะไร? หรือเจ้ากลัวว่าพวกเราพี่น้องจะหลอกลวงเจ้า?”
ลั่วเหอกล่าวเย้ยออกมา
“อย่าได้กังวลไป! ข้าลั่วชานผู้นี้รักษาคำพูดเสมอ และคำกล่าวของข้าล้วนแทนพวกเราทั้งคู่!”
ลั่วชานกล่าวตะโกนเสียงดัง
“ถ้างั้นข้าไม่เกรงใจแล้วกัน…”
ต้วนหลิงเทียนที่ได้ยินคำพูดของพวกมันก็พยักหน้ารับคำ ทันใดนั้นเองแววตาเขาเปลี่ยนเป็นเย็นชา! ปราณสุริยันแรกกำเนิดในร่างพลันโคจรผ่านชีพจรเซียน 99 สายด้วยความเร็วฉับไวค่อยปะทุออกทั่วกาย!!
พริบตาอาณาบริเวณทรงกลมกินรัศมี 100 หมี่โดยมีเขาเป็นจุดศูนย์กลางก็ปรากฏเขตแดนก่อตัวขึ้น!!
เขตแดนของต้วนหลิงเทียน แน่นอนว่าย่อมเป็นเขตแดนหมื่นกระบี่!
