เพราะสุดท้ายแล้วมันก็เป็นฝ่ายที่ไปท้าทายผู้อื่นเขา หากมันล้มเลิกหรือถอยกลับตอนนี้ มิพ้นต้องกลายเป็นตัวตลกของผู้คนทั้งตำหนักฟ้าลี้ลับแน่! วันหน้ามันคงไม่อาจโงหัวขึ้นมาในตำหนักฟ้าลี้ลับได้อีกแล้ว!!
“หลิงเทียน ข้าต้องกล่าวเลยว่าเจ้ามันเย่อหยิ่งนัก!”
ลั่วเหอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ คอยมองต้วนหลิงเทียนด้วยสีหน้าดุร้ายถมึงทึงกล่าวออกเสียงเข้ม “ให้ข้าดู ว่าเจ้าอาศัยอันใดถึงได้มั่นใจนัก!”
ลั่วเหอกล่าวจบคำมันก็ไม่รอให้ต้วนหลิงเทียนตอบสนอง ปราณแรกกำเนิดพลันปะทุออกมาจากทั่วร่างของมันปานเปลวเพลิง!
ทันใดนั้นความว่างเปล่าในพื้นที่กินรัศมี 100 หมี่โดยมีลั่วเหอเป็นจุดศูนย์กลางพลันบังเกิดความปั่นป่วน ลานศิลาที่ย่ำเหยียบยังเริ่มสั่นสะเทือน พาลให้ผู้ที่ชมดูอยู่โดยรอบจำต้องล่าถอย เว้นระยะห่างกันจ้าละหวั่น
“อาศัยพลังฝึกปรือเซียนขัดเกลาขั้นเชี่ยวชาญหาญกล้าท้าหลิงเทียน…ลั่วเหอผู้นี้สมงสมองไปหมดแล้วจริงๆ!”
หวางเฟยเซวียนที่ถอยห่างออกไปพอเห็นลั่วเหอลงมือ อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มแสยะขึ้นมาที่มุมปาก
นางอาจไม่รู้แน่ชัดว่าต้วนหลิงเทียนร้ายกาจถึงเพียงใด แต่ทว่ากับอีแค่ม่านพลังที่ต้วนหลิงเทียนใช้ออกส่งๆ นางที่ลงมือสุดชีวิตกลับไม่แม้แต่จะทำอะไรได้เลย! ทำให้นางตระหนักได้ว่าพลังฝีมือของหลิงเทียนสมควรก้าวถึงเซียนขัดเกลาขั้นสูงสุดแล้ว!!
ด้วยเหตุนี้นางจึงไม่สงสัยสักนิดว่าผลการประลองจะออกมาเช่นไร
“ธาตุน้ำ?”
