หวางเฟยเซวียนพอได้ยินวาจานี้ ยิ่งมาก็ยิ่งหดหู่อย่างบอกไม่ถูก
นางอยากร่วมมือกับต้วนหลิงเทียนเพราะนางเล็งเห็นถึงพลังฝีมืออันร้ายกาจของต้วนหลิงเทียน และคิดว่าอีกฝ่ายต้องพานางได้ดีแน่นอน แต่ตอนนี้หากนางคิดร่วมมือกับเขา นางจำต้องยอมรับตัวภาระ 2 ตัวที่จะติดสอยห้อยตามไปด้วย…
“ว่าไงแม่นางหวาง ตกลงเจ้าตัดสินใจได้รึยัง?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวถาม
“ไม่เป็นไรที่เจ้าจะให้พวกมันเข้าร่วม…แต่เจ้าต้องรับปากข้าว่าจะไม่ปล่อยให้พวกมันถ่วงรั้งจนขวางทางพวกเรา”
หวางเฟยเซวียนกล่าวตอบออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“อะไรกันแม่นางหวาง นี่เจ้าไม่เชื่อมั่นในตัวข้าเลยหรือ?”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มบางๆ
บางทีอาจเป็นเพราะรอยยิ้มบางๆเปี่ยมความมั่นใจนี้ ที่ทำให้หวางเฟยเซวียนรู้สึกมั่นใจขึ้นมาอย่างประหลาด นางจึงไม่คิดกล่าวคำใดให้มากความอีก เร่งออกไปตามหาหลิวเจี้ยนกับเริ่นเฟยทันที
“อะไรนะ? หลังจากเข้าแดนลับเซียนแล้ว…ท่านอยากให้ข้าเข้าร่วมกลุ่มเล็กๆของท่านกับหลิงเทียน?”
ตอนแรกเมื่อเห็นหวางเฟยเซวียนมาหาตัวเองถึงบ้าน หลิวเจี้ยนก็อื้ออึงไม่น้อยด้วยไม่ทราบว่าท่านย่าน้อยผู้นี้คิดทำอะไรกับมัน แต่พอหวางเฟยเซวียนกล่าวบอกเจตนาการมา ใจมันก็รู้สึกเริงร่ายินดีทันที!
หวางเฟยเซวียน หลิงเทียน ทั้งคู่คือ 2 ผู้เข้มแข็งในบรรดาอัจฉริยะเซียนรุ่นเยาว์ทั้ง 37 คนที่พึ่งเข้าร่วมกบตำหนักฟ้าลี้ลับ!
