เมื่อเห็นว่าสีหน้าต้วนหลิงเทียนเปลี่ยนไปคล้ายกำลังตกใจ นางก็คิดว่านี่สมควรเป็นครั้งแรกที่อีกฝ่ายเคยได้ยินคำว่า เวทย์พลัง ดังนั้นนางจึงเลือกที่จะอธิบายให้เขาฟังอย่างไม่เบื่อหน่าย “ผู้ฝึกตนส่วนใหญ่ที่บรรลุขอบเขตเซียนมนุษย์แล้วจักมีเวทย์พลังไว้ใช้งาน…ทว่าในภูมิภาคเบื้องล่างของดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าแห่งนี้ มีเพียงเวทย์พลังที่ตัวตนระดับเซียนปฐพีครอบครองอยู่เท่านั้น ถึงจะเรียกว่ามีประสิทธิภาพมากพอที่จะเอามาใช้ในการต่อสู้จริง…”
“ส่วนเหล่าผู้ฝึกตนขอบเขตเซียนมนุษย์ส่วนใหญ่ จักมิค่อยมีเวทย์พลังดีๆอะไรมากมายให้ใช้งาน ส่วนใหญ่ก็มักเป็นเวทย์พลังที่ไร้พิษสง ไม่ต่างอะไรจาก ร่างอวตาร ที่เป็นเหมือนปาหี่หลอกเด็กนั่น…”
หวางเฟยเซวียนค่อยๆอธิบายให้ต้วนหลิงเทียนฟังอย่างตั้งใจ และยกตัวอย่างเวทย์พลังง่ายๆให้ต้วนหลิงเทียนรู้จัก คล้ายจะทำให้ต้วนหลิงเทียนแตกฉานเรื่องเวทย์พลังในครั้งเดียว
“แน่นอนว่าในภูมิภาคเบื้องล่างของดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋า ยังมีเซียนมนุษย์บางคน ที่มีเวทย์พลังอันร้ายกาจไว้ใช้งาน และเวทย์พลังที่ทรงพลังอำนาจเหล่านั้นล้วนถูกพวกมันเพาะสร้างจากมรดกเวทย์พลังที่ชนรุ่นก่อนตกทอดมาไว้ให้…”
