อย่างไรก็ตามทันทีที่มันกล่าวจบคำ จ้างวังลี้ลับเถียนจี้พลันกล่าวด้วยเจตนาหมายชิงคนออกมา ก่อนที่หวางเฟยเซวียนจะทันได้พูดอะไร “สาวน้อย หากจะกล่าวกันถึงเรื่องสายสัมพันธ์กับปู่ของเจ้า จางชิงคงยากจะเทียบกับข้าได้…ข้าเชื่อว่าปู่ของเจ้าต้องมักกล่าวถึงข้าบ่อยๆใช่หรือไม่?”
“รองจ้าววังเถียน ท่านปู่ของข้ามักกล่าวถึงท่านจริงๆ”
หวางเฟยเซวียนพยักหน้า
“ฮ่าๆๆๆ….”
หลังจากที่ได้ยินคำตอบนี้ของหวางเฟยเซวียน เถียนจี้พลันระเบิดเสียงหัวเราะร่าออกมา “เด็กดีเช่นนั้นเจ้าก็มาเข้าร่วมวังลี้ลับของข้าเถอะ…ด้วยพรสวรรค์ของเจ้ารวมทั้งสายสัมพันธ์ระหว่างข้ากับปู่เจ้า ข้าไม่มีทางดูแลเจ้าไม่ดี”
“เฒ่าเถียน! นี่เจ้ามันจะมากเกินไปแล้ว!”
จางชิงขมวดคิ้ว
ในแง่สายสัมพันธ์ของมันกับปู่ของหวางเฟยเซวียนนับว่าด้อยกว่าเถียนจี้จริงๆ เพราะอีกฝ่ายนั้นเรียกว่าเป็นสหายกัน ส่วนมันเพียงเคยเจอปู่ของหวางเฟยเซวียนด้วยหน้าที่แค่ครั้งเดียวเท่านั้น…มันไม่มีข้อได้เปรียบเลย
“ฮี่ๆ”
เมื่อเห็นสีหน้าไม่พอใจของจางชิง ไม่เพียงแต่เถียนจี้จะไม่สลด กลับจงใจหัวเราะออกมาด้วยเสียงระคายหู เย้ยเยาะไปอีก…
ทว่ายิ้มเย้ยบนใบหน้าของมันจำต้องชะงักค้างลงแทบจะทันที
