ทว่ามันรู้ดีแก่ใจว่ายอดฝีมือลึกลับที่ช่วยเหลือมันไว้ไม่ใช่คนอื่นคนไกล แต่เป็นศิษย์น้องที่น่าภาคภูมิใจของมัน! ตัวมันจึงมิอาจปล่อยให้คนอื่นดูถูกศิษย์น้องของมันได้แบบนี้ “เฮอะ! พวกเจ้าใช่กำลังกล่าวถึงอวิ๋นคุนใช่หรือไม่? ข้าจะบอกอันใดให้! มิเพียงแต่มันจะเป็นสุดยอดฝีมือขอบเขตเซียนขัดเกลาขั้นสูงสุดธรรมดา…แต่ฐานะความเป็นมาของมันยิ่งใหญ่นัก เพราะมันมาจากตำหนกมเฆาคราม อันเป็นขุมพลังกึ่งชั้น 3!”
“อะ…อะไรนะท่าน!?”
“คะ…คนของตำหนักเมฆาคราม ขะ…ขุมพลังกึ่งชั้น 3 ?”
“มะ…มารดาเราช่วย! ตระกูลราชวงศ์ของประเทศฝูเฟิงเรา กลับมีสายสัมพันธ์กับตำหนักเมฆาครามด้วยหรือ?”
“ตำหนักเมฆาคราม…กล่าวกันว่าเป็น 1 ใน 2 ขุมพลังกึ่งชั้น 3 ที่ทรงพลังที่สุดในบรรดาขุมพลังกึ่งชั้น 3 ทั้งมวล!”
……
พอได้รับรู้ว่า อวิ๋นคุน แขกกิตติมศักดิ์ของตระกูลราชวงศ์ ที่แท้เป็นถึงผู้ที่มาจากขุมพลังกึ่งชั้น 3 อย่างตำหนักเมฆาคราม ทั้งหมดถึงกับตกตะลึงถึงขั้นลืมหายใจ!
ตระกูลซือถูของพวกมัน เป็นแค่ขุมพลังชั้น 7 เท่านั้น…
อย่างไรก็ตามตำหนักเมฆาครามนั้นเป็นถึงขุมพลังกึ่งชั้น 3! เรียกว่าเพียงชี้นิ้วสุ่มเลือกชนชั้นยอดฝีมือของตำหนักเมฆาครามมาสักคน ก็สามารถล้างตระกูลซือถูของพวกมันได้ง่ายดาย!!
“เฮอะ! มันจะเป็นคนของตำหนักเมฆาครามแล้วจักอย่างไร? สุดท้ายมันก็ต้องตาย!”
ป๋ายลี่หงแค่นคำกล่าวออกด้วยความดูแคลน
