“ยอดฝีมือลึกลับที่ช่วยเหลือข้า อาศัยเพียงกระบี่เดียวก็ผ่าร่างอวิ๋นคุนให้แยกเป็นสองเสี่ยง…กระทั่งข้าที่บรรลุเซียนดั้งเดิมขั้นต้นแล้ว ยังมิอาจได้ยินแม้แต่เสียงตวัดกระบี่ ทำให้สิ่งเดียวที่ข้ารู้คือนั่นเป็นกระบี่ไวสังหารที่รวดเร็วสุดหยั่ง!”
ป๋ายลี่หงกล่าวออกมาอีกครั้ง
เพียง 1 กระบี่ สังหารเซียนขัดเกลาขั้นสูงสุด?
ทันใดนั้นคนของตระกูลซือถู ไม่เว้นซือถูฮ่าวและซือถูหังก็จำต้องสูดลมหายใจเข้าด้วยความหวาดกลัว ไขสันหลังยังรู้สึกเสมือนมีไอเย็นแล่นวาบเกาะกุม!
เพราะหากเป็นเช่นนั้นจริง ย่อมหมายความว่ายอดฝีมือลึกลับที่ยื่นมือเข้าช่วยป๋ายลี่หง…สมควรบรรลุด่านพลังอริยะเซียน!
หลังจากกล่าวเล่าเรื่องราวและตอบคำถามจิปาถะให้คนของตระกูลซือถูฟังอยู่อีกสักพัก ป๋ายลี่หงก็ขอตัวลากลับบ้านไปพักผ่อน
ก่อนหน้านี้เฟิ่งหวู่เต้า และซื่อหม่าฉางฟงรวมถึงคนอื่นๆย่อมไม่รู้เรื่องราว
แต่เนื่องจากต้วนหลิงเทียนกล่าวบอกเอาไว้ก่อนจากไปว่า วันนี้ป๋ายลี่หงจะกลับมา พวกมันจึงไม่ได้ไปที่ไหน เพียงเฝ้ารอป๋ายลี่หงที่ลานบ้านของป๋ายลี่หง
“พวกเจ้า…”
และทันทีที่ป๋ายลี่หงเดินเข้าประตูมามันก็พบเฟิ่งหวู่เต้าและคนอื่นๆทั้งหมด รออยู่ในลานด้วยใบหน้าเป็นกังวล
“ท่านปรมาจารย์ป๋ายลี่!!”
เมื่อเห็นว่าป๋ายลี่หงกลับมาจริงๆ เฟิ่งหวู่เต้าและคนอื่นๆ ก็ประหลาดใจกันยกใหญ่!
“อะไรกัน? อย่าบอกข้านะว่าที่ข้าพูดไปก่อนหน้าไม่มีใครเชื่อถือกันเลย?”
