มันยังจดจำได้ดีว่าครั้งที่ปรมาจารย์ต้วนจากไป อีกฝ่ายฝากฝังสหายและศิษย์พี่เอาไว้กับมัน ยังกำชับให้ดูแลทุกคนอย่างดี
ทำให้ตอนที่ป๋ายลี่หงถูกจับตัวไป มันรู้สึกเศร้าเสียใจทั้งรู้สึกผิดถึงขั้นกินไม่ได้นอนไม่หลับไปเป็นเดือน พอมาตอนนี้ได้เห็นป๋ายลี่หงกลับมาตระกูลซือถูอย่างปลอดภัย มันจึงอดถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกไม่ได้จริงๆ…
อย่างไรก็ตาม ความประหลาดใจของทุกคนในตระกูลซือถูก็ไม่ได้หายไปไหน ด้วยเพราะทั้งหมดคิดไม่ออกจริงๆ ว่าไฉนป๋ายลี่หงถึงรอดพ้นเงื้อมมือคนของตระกูลราชงศ์และกลับมาได้เช่นนี้?
เพราะในสายตาของพวกมัน ตระกูลราชวงศ์ไม่มีวันปล่อยปรมาจารย์จารึกเซียนระดับ 4 ดาวให้รอดพ้นเงื้อมมือมาง่ายๆแน่นอน!
และไม่นานมานี้ประมุขนิกายอัคคีล่องลอยอย่างสื่ออวิ๋น ก็ได้ไปเยือนวังหลวงเป็นการส่วนตัว เรียกร้องให้ปล่อยคนมาแล้ว ทว่าต่างเห็นกันชัดเจนว่านางล้มเหลว เพราะกระทั่งนางก็จำต้องล่าถอยกลับมาด้วยอาการบาดเจ็บสาหัส…!
“เป็นยอดฝีมือคนหนึ่งที่ช่วยเหลือข้าเอาไว้”
เป็นธรรมดาที่ป๋ายลี่หงจะไม่กล่าวเล่าความจริงออกมา เพราะต้วนหลิงเทียนก็ได้กำชับเรื่องนี้เอาไว้ตั้งแต่แรก
