ตอนที่ 1,712 : ศิษย์ตำหนักเมฆาคราม!
สื่ออวิ๋นนั้นเป็นอาจารย์ของเทียนหวู่ ย่อมไม่ต่างอะไรจากผู้หลักผู้ใหญ่ของเขา
เหตุผลที่สื่ออวิ๋นได้รับบาดเจ็บสาหัส เพราะเห็นแก่เทียนหวู่ จึงไปช่วยศิษย์พี่เขาที่ถูกขังไว้แบบนี้..
ดังนั้นแล้วต้วนหลิงเทียนจึงรู้สึกติดค้างสื่ออวิ๋นนัก
“หากเป็นเช่นนั้นแล้วจักอย่างไร?”
หลังได้ยินคำของต้วนหลิงเทียน จูมูจื่อพลันยิ้มเยาะออกมา คล้ายมั่นใจว่ามันจะมีชัยเหนือต้วนหลิงเทียนแน่ๆ “ถึงแม้เจ้าจะมิได้เป็นอันใดกับป๋ายลี่หง แต่เจ้าก็มีความผิดที่คิดชิงตราผนึกมาร…อันที่จริงแล้วตราผนึกมารเป็นสิ่งของที่สักวันท่านอาจารย์อวิ๋นต้องได้ไปครอง!”
(จูมูจื่อ ที่จริงมันต้องเป็นจูมู่จื่อ แต่ตอนที่แล้วผมพิมพ์ตกไม้เอกไปเกือบทั้งหมด เลยตามเลยแล้วกันเนอะ… (>.<))
“ด้วยพลังฝึกปรือของท่านอาจารย์อวิ๋นที่บรรลุเซียนขัดเกลาขั้นสูงสุด พลังฝีมือของเจ้าย่อมมิอาจเทียบได้ ยิ่งในแง่ขุมพลัง…ท่านอาจารย์อวิ๋นก็มาจากตำหนักเมฆาคราม! ซึ่งเป็นขุมพลังกึ่งชั้น 3 นับเป็นขุมพลังที่ยิ่งใหญ่เกรียงไกรที่สุดในภูมิภาคเบื้องล่างของดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋า!!”
กล่าวถึงท้ายประโยคจูมูจื่อยังมองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาดูแคลน “คนเรานั้นรู้อันใดมิเท่ารู้ตัวเอง…พลังฝีมือเจ้าอาจจะดี แต่หากคิดครอบครองตราผนึกมาร เจ้าต้องดีกว่านี้!”
สำหรับวัตถุประสงค์ของต้วนหลิงเทียน จูมูจื่อ ได้ยินก่อนที่จะเผยตัวออกมาเรียบร้อย
