ทันใดนั้นเองจิตสังหารอำมหิตพลันทะลักออกมาทั่วร่างต้วนหลิงเทียน พาลให้บรรยากาศในห้องหับกลับกลายเป็นเย็นยะเยือกลงทันใด
จิตสังหารที่เอ่อล้นออกมานี้ เฟิ่งหวู่เต้าและคนอื่นๆสัมผัสได้ชัดเจน ทั้งหมดย่อมรับรู้ถึงโทสะอารมณ์เขาเป็นอย่างดี
“เจ้าต้วน จากที่ข้าลอบไปฟังข่าวจากคนของราชวงศ์มา…ตอนนี้ดูเหมือนพวกมันกำลังทรมานปรมาจารย์ป๋ายลี่อยู่ เพื่อบีบคั้นให้ปรมาจารย์ป๋ายลี่สาบานว่าจะรับใช้พวกมันในฐานะปรมาจารย์จารึกเซียนระดับ 4 ดาวของราชวงศ์…แน่นอนว่าปรมาจารย์ป๋ายลี่ยังไม่ยินยอม…แม้ปรมาจารย์ป๋ายลี่จะบรรลุเซียนดั้งเดิมขั้นต้นแล้ว แต่อย่างไรเขาก็ยังคงเป็นแค่คนๆหนึ่ง…ข้าคิดว่าคงทนอยู่ได้อีกมินานแล้ว”
หนานกงยี่กล่าวออกมาอย่างสลดใจ
“ศิษย์พี่!”
สิ้นคำหนานกงยี่ ปราณสุริยันทั่วร่างของต้วนหลิงเทียนพลันโคจรไหลเชี่ยวไปทั่วกายทันที ลูกตายังเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน จิตสังหารยิ่งมายิ่งทรงพลังอำมหิต “ราชวงศ์ฝูเฟิง! พวกเจ้าประเสริฐนัก!!”
เรียกว่าตอนนี้ต้วนหลิงเทียนโมโหอย่างถึงที่สุดแล้ว ยังถึงจุดที่ยากจะทานทนเจียนระเบิดเต็มที
