ตอนนี้เองเฉินเฉ่าช่วยที่รู้ดีว่าต้วนหลิงเทียนคิดจะทำอะไร มันพลันก้าวออกไปตบบ่าต้วนหลิงเทียนทั้งกล่าวออกเสียงเครียด “ต้วนหลิงเทียนข้ารู้ดีว่ามันยากที่เจ้าจะทนไหว แต่ข้าอยากให้เจ้าใจเย็นลงก่อน…อันที่จริงลุงเฟิ่งได้ลองไปขอความช่วยเหลือจากประมุขสื่ออวิ๋นแล้ว และตอนแรกพวกเราคิดว่าเรื่องนี้คงจะจัดการไม่ยาก เพราะผู้ที่เข้มแข็งที่สุดในตระกูลราชวงศ์ก็เพียงทัดเทียมกับประมุขสื่ออวิ๋น เพียงนางออกหน้าต้องจัดการได้แน่…”
“แต่ผู้ใดจะไปคิด ว่าหลังที่เจ้าจากไป กลับมียอดฝีมือขอบเขตเซียนขัดเกลาขั้นสูงสุดมาถึงประเทศฝูเฟิง เพราะหมายปองในตราผนึกมาร และมันก็ได้รับการปฏิบัติจากตระกูลราชวงศ์อย่างแขกกกิตติมศักดิ์…ทำให้วันที่ประมุขสื่ออวิ๋นพยายามไปช่วยปรมาจารย์ป๋ายลี่ นางไม่เพียงทำไม่สำเร็จ ยังได้รับบาดเจ็บสาหัสกลับมา…”
เฉิ่นเฉ่าช่วยกล่าวเล่าออกมาด้วยความคับแค้น
“หึ! เซียนขัดเกลาขั้นสูงสุดงั้นหรือ?!”
ต้วนหลิงเทียนแค่นเสียงเย้ยหยันออก
ถึงแม้เขาจะเคยฆ่าผู้ฝึกมารขอบเขตเซียนขัดเกลาขั้นสูงสุดมาแค่คนเดียว อีกทั้งยังเป็นคนที่พึ่งทะลวงผ่าน
แต่ตอนนั้นเขาไม่ได้ใช้กำลังภายนอก และเป็นพลังฝีมือส่วนตัวล้วนๆ
หากเขาใช้ตราผนึกมาร ย่อมฆ่าอีกฝ่ายได้ในเสี้ยวพริบตา!
และต่อให้ไม่ใช้ตราผนึกมาร เพียงชักกระบี่นิลสวรรค์จ่ายปราณสุริยันแรกกำเนิดลงไปสัก 2 ส่วน มันก็ต้องตายอย่างไม่ทันรู้ตัว!
