ทว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด
ที่สำคัญที่สุดก็คือทันทีที่มีดเล่มเล็กๆดังกล่าวแตกระเบิดออกมา พลันมีเงาร่างหนึ่งปรากฏตัวขึ้นข้างๆหานเฉวี่ยไน่
เงาร่างดังกล่าวนั้นมีรูปลักษณ์เหมือนมนุษย์ หากมองให้ชัดจะพบว่าเป็นอิสตรีนางหนึ่ง ทั้งยังเป็นอิสตรีที่เลอโฉมนัก!
“เฉวี่ยไน่”
ทันทีที่ร่างสตรีเลอโฉมปรากฏกายนางก็มองไปยังหานเฉวี่ยไน่ด้วยรอยยิ้มบางๆ ทว่าครู่ต่อมาพอเห็นร่างที่หานเฉวี่ยไน่กอดอยู่นางพลันขมวดคิ้วทันใด…
เห็นชัดว่านางรู้จักชิงหนูด้วย
“ท่านอาจารย์…ท่านอาจารย์”
เมื่อเห็นเงาร่างที่ปรากฏขึ้นข้างกาย หานเฉวี่ยไน่ก็จดจำได้ทันทีว่านี่คืออาจารย์ของนาง กระทั่งยังอึ้งตะลึงไปพักหนึ่ง จนเมื่ออาจารย์ของนางเรียกหา ค่อยได้สติ
หากแต่ในใจของหานเฉวี่ยไน่กำลังเต็มไปด้วยความสับสนนัก
การใช้พลังสร้างเงาร่างออกมาแบบนี้ ไม่ว่าผู้ฝึกยุทธ์หรือผู้ฝึกเต๋าที่บรรลุจุดสูงสุดขอบเขตสู่ธรรมชาติก็สามารถกระทำได้ทั้งสิ้น และสิ่งนี้ยังเรียกว่าภาพฉายสู่ธรรมชาติ
ภาพฉายสู่ธรรมชาติ ก็ทำได้แค่สร้างร่างเงาเสมือนจริง บ้างยังทำให้เลือนรางคล้ายภูตผี แต่นอกจากทำให้ผู้อื่นสับสนแล้วก็ไร้ความสามารถอื่นใดอีก
แถมภาพฉายสู่ธรรมชาติ ก็มีระยะการใช้งานอันจำกัดนัก
ทว่าอาจารย์ที่ไม่รู้อยู่แห่งหนตำบลใด กลับส่งภาพฉายสู่ธรรมชาติมาปรากฏร่างเบื้องหน้าของนาง อีกทั้งยังคล้ายใช้มีดสั้นเป็นสื่อนำ?
