และตอนนี้ทั้งหมดพบว่าสีหน้าของผู้นำมืดดำทั้งยังดุร้ายเอาเรื่องนัก!
แต่เรื่องนี้พวกมันก็ไม่แปลกใจอะไร
สุดท้ายแล้วที่ตกตายไปก็บุตรชายทั้งคน ใครยังจะอารมณ์ดีอยู่ได้?
“อาวุโสหลัก นี่มันเกิดอันใดขึ้นในการประลองยอดนักรบฟ้าลิ่วล่องกันแน่…ไฉนบุตรชายข้าถึงได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงเพียงนี้ ไหนยังจะฉีค่านหลานท่านกับอัจฉริยะของเรา 2 คนที่ตกตายอีก!?”
หลังกลับมาถึง ผู้นำคฤหาสน์ก็มองถามฉีเสิ่นทันที
“บาดเจ็บสาหัส..?”
ได้ยินคำถามนี้ของฉีอี้เฉิงไม่เพียงแต่ฉีเสิ่น แต่ทุกคนในที่นี้ล้วนตกตะลึงกันทั้งสิ้น
ท่านผู้นำของพวกมันพึ่งกล่าวว่านายน้อยเพียงบาดเจ็บสาหัสหรือ?
นายน้อยยังไม่ตาย?
“ท่านผู้นำ…นายน้อย…”
ตอนนี้รองผู้นำไม่อาจทนได้ไหวสืบไป มันมองถามฉีอี้เฉิงทันที “เพียงแค่บาดเจ็บสาหัสหรือ?”
“อืม! จิ้งเอ๋อบาดเจ็บสาหัส! จำต้องใช้เวลาถึง 3 ปีในการฟื้นฟูรักษาตัว!!”
ฉีอี้เฉินกล่าวออกเสียงเย็น เห็นได้ชัดว่าอารมณ์ไม่ค่อยจะสู้ดีนัก
แต่ใครลองคิดดูก็เข้าใจ หัวอกคนเป็นพ่อ เมื่อได้รู้ว่าบุตรชายคนเดียวอาการเป็นแบบนี้จะให้มีอารมณ์เช่นไรได้?
อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ต้นจนจบสองตาของฉีอี้เฉิงไม่ได้ละออกจากฉีเสิ่นแม้แต่น้อย เพราะมันไม่อาจเข้าใจได้จริงๆว่านี่มันเกิดอะไรขึ้นในการประลองยอดนักรบฟ้าลิ่วล่องกันแน่ เพราะคราวนี้ 4 คนที่มีพลังพอจะเข้าร่วมประลองได้ กลับตกตายไปถึง 3 บาดเจ็บสาหัส 1!
“เพียงบาดเจ็บสาหัส?”
