Content Warning : Abuse Relationship (การใช้ความรุนแรงในครอบครัว), Poisonous (วางยาพิษ) , Ableism (เหยียดผู้พิการ)
บทที่ 31 คุณชายสามเวินผู้พิการ
โรงพยาบาลเซินไห่เป็นโรงพยาบาลที่ดีที่สุดในเมืองเจียง และพลเมืองที่ถูกวางยาพิษล้วนถูกส่งมารับการรักษาแบบรวมศูนย์ที่นี่
เฝ่ยไป๋ลู่เอาข้อมูลของทั้งสามคนออกมา คนหนึ่งชื่อ ‘ไช่ไห่เหยียน’ เป็นพนักงานขายของของซูเปอร์มาร์เก็ตไหลเล่อ อีกคนคือ ‘หวงจง’ พนักงานออฟฟิศธรรมดาที่อาศัยอยู่ใกล้กับซูเปอร์มาร์เก็ตไหลเล่อ และคนสุดท้ายคือ ‘หวงเสวี่ยลี่’ ลูกสาวของหวงจงซึ่งกำลังเรียนอยู่ชั้นประถม
ตำรวจระบุตัวพนักงานขายไช่ไห่เหยียนว่าเป็นผู้ต้องสงสัยคนแรก เนื่องจากเธอเป็นคนเดียวที่มีแรงจูงใจในการก่ออาชญากรรม
ตอนผูเหมี่ยวพาเฝ่ยไป๋ลู่และตำรวจหน่วยสอบสวนอาชญากรรมไปยังห้องพักฟื้นของไช่ไห่เหยียน เธอกำลังอ่านนวนิยายออนไล์บนโทรศัพท์มือถืออยู่
เมื่อเห็นตำรวจมาถึง หญิงวัยกลางคนจึงรีบปิดโทรศัพท์ เธอมองตำรวจอย่างเขินอายและวิตกกังวล “สหายตำรวจ จับคนวางยาได้หรือยังคะ? ขอให้เขาชดใช้ค่าเสียหายให้เราได้ไหม เพราะพิษนี่ฉันถึงไม่ได้ทำงานมาหลายวัน ฉันมั่นใจว่าเงินเดือนเดือนนี้คงไม่พอแน่…”
เธอมีสีหน้าซีดเซียว ผมสีดำแซมขาวหงอก และเธอดูจะกังวลเกี่ยวกับเงินเดือนเดือนนี้มาก เช่นเดียวกับผู้หญิงวัยกลางคนที่ยุ่งกับการใช้ชีวิตทั่วไป
ผูเหมี่ยวตระหนักดีถึงสัจธรรมที่ว่า รู้หน้าไม่รู้ใจนั้นเป็นอ
