เขาจะฆ่าลูกสาวของฉัน… แต่ถึงฉันจะทำตามที่เขาบอก แต่เขาก็วางยาพิษลูกสาวฉันอยู่ดี ฉันกลัวว่าเขาจะฆ่าลูกสาวของฉันถ้าฉันไม่เชื่อฟัง…”
ไช่ไห่เหยียนกล่าวกระท่อนกระแท่น แต่ผูเหมี่ยวก็ตระหนักได้ว่า ‘เขา’ ที่เธอพูดถึงคือหวงจง
เฝ่ยไป๋ลู๋มองริ้วรอยบนใบหน้าของไช่ไห่เหยียนและถอนหายใจเบา ๆ เธอเป็นคนที่น่าสงสาร
ดวงตาของหวงจงสามารถมองเห็นตาขาวได้อย่างชัดเจน คิ้วของเขาหนา และหางตาเหยียดออก คนที่มีรูปร่างหน้าตาแบบนี้จะเป็นพวกประมาทและไม่ระมัดระวัง จึงมีแนวโน้มจะขัดแย้งกับผู้อื่น และชอบจัดการทุกอย่างด้วยกำลัง
ยามเขาออกไปข้างนอกและโมโหกลับมา ก็มักลงมือลงไม้กับคนรอบตัว ทั้งยังทุบตีภรรยาประจำ
ในภาพที่เธอเห็น ไช่ไห่เหยียนทนไม่ไหวและขอหย่าร้างกับเขา แต่ลูกสาวของเธอถูกหวงจงพาตัวไป เขาใช้ลูกสาวเป็นตัวประกันในการไถเงินจากไช่ไห่เหยียน รวมถึงคุกคามเธอทุกทาง
หากบอกว่าไช่ไห่เหยียนเป็นแพะรับบาปก็คงไม่ผิดนัก
ไช่ไห่เหยียนรู้สึกโล่งใจ และเรื่องราวต่อจากนี้ก็ปล่อยให้ตำรวจจัดการ ส่วนภารกิจของเฝ่ยไป๋ลู่ก็สำเร็จด้วยดี
แต่ยังไงก็มาแล้ว เฝ่ยไป๋ลู่จึงแวะไปเยี่ยมพ่อแม่บุญธรรมที่หมดสติอยู่ในห้องพักพิเศษด้วยเลย และเธอก็บังเอิญได้ยินพยาบาลในห้องพักกำลังซุบซิบนินทากันอยู่
“ฉันได้ยินมาว่าคุณชายสามเวินจะมาตรวจงานของโรงพยาบาล หมอลิ่วกับหมอหวังก็เหมือนพวกนางสนมคนงามในฮาเร็มสมัยนี้ พวกเธอถึงกับวิ่งแจ้นไปห้องผู้อำนวยการทุกวัน เพราะห