สำหรับศิษย์ของขุมพลังที่โดดเด่นแล้ว ขุมพลังที่ชุบเลี้ยงมาก็เปรียบเสมือนตระกูลที่บรรพบุรุษก่อสร้างมา การยั่วยุขุมพลังของพวกมัน ก็ไม่ต่างใดจากขุดหลุมศพบรรพชนของพวกมัน!!
ไม่มีใครในที่นี้แปลกใจแม้แต่น้อยที่หลวงจีนลายบุปผากับจิ้งชวีจื่อรับคำท้าของฉีจิ้ง
เพราะภายใต้สถานการณ์แบบนี้ แม้หลวงจีนลายบุปผากับจิ้งชวีจื่อจะรู้ดีว่าฉีจิ้งหมิ่นหยามพวกมัน แต่ทั้งคู่ก็ไร้หนทางเลือกอื่น เพราะหากไม่ยอมรับคำท้า ก็เท่ากับยอมรับว่าขุมพลังของพวกมันล้วนเป็นสัดใส่ข้าวที่ใช้การมิได้แล้วจริงๆ
“ฉีจิ้งมันเสียสติไปแล้วหรือไร!?”
“นี่มันคิดจริงๆหรือ ว่าลำพังทะลวงถึงด่านพลังเซียนขัดเกลาขั้นเชี่ยวชาญจะทำให้มันอยู่ยงคงกระพัน? หาญกล้าท้าทายสองคนที่มีด่านพลังเดียวกันกับมันเช่นนี้?!”
“ให้ข้าดูตอนมันพ่ายแพ้หลวงจีนลายบุปผากับจิ้งชวีจื่ออย่างอนาถเถอะ! ข้าจะดูว่ามันยังจะทำหน้าผยองได้อีกหรือไม่?!”
“ฮ่าๆๆ! ถึงตอนนั้นข้ากลัวว่ามันคงอับอายขายหน้ากระทั่งขุดดินเอาหน้าซุกลงไปเพื่อหลบหน้าผู้คน!!”
“ตอนนี้ข้าแทบรอให้มันถูกหลวงจีนลายบุปผากับจิ้งชวีจื่อทุบตีจนแพ้พ่ายมิไหวแล้ว…ด้วยการรว่มมือกันของทั้งคู่ ข้าว่ามิเกิน 10 กระบวนท่าหรอก! รู้เรื่อง!!”
……
เมื่อเห็นว่าหลวงจีนลายบุปผากับจิ้งชวีจื่อยอมรับคำท้า ผู้คนก็ฮือฮาขึ้นมาอีกครั้ง