การริเริ่มกล่าววาจาของเริ่นจง คล้ายดึงสติหลิวหงกวงให้กลับมาอยู่กับร่องกับรอยทันที และยังกระตุ้นให้มันนึกถึงบางสิ่งได้ออก จึงเร่งหันไปมองถามต้วนหลิงเทียนด้วยรอยยิ้มบ้างทันที “เจ้าหนุ่ม ข้ากลับมิเคยได้ยินว่ามียอดคนรุ่นเยาว์เช่นเจ้าในเขตอิทธิพลคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องมาก่อนเลย…ข้าสงสัยว่า เจ้ายินดีมาเข้าร่วมกับคฤหาสน์คลื่นคลั่งของข้าหรือไม่?”
เปรี๊ยง!!
เมื่อหลิวหงกาวงกล่าวจบคำ ผู้คนที่ได้ยินก็รู้สึกเสมือนมีสายฟ้าฟาดผ่าลงมากลางหัว ดั่งหนึ่งหินร่วงหล่นลงสระก่อเกิดพันระลอกคลื่น พาลให้ผู้คนแตกตื่นฮือฮาขึ้นมาทันที
อาวุโสลำดับ 2 ของคฤหาสน์คลื่นคลั่ง กลับเชื้อเชิญผู้ฝึกตนพเนจรให้เข้าร่วมโต้งๆเช่นนี้เลย!?
แถมยังเชื้อเชิญต่อหน้าต่อตาอาวุโสหลักคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องอย่างฉีเสิ่น!
นี่ไม่กริ่งเกรงว่าจะเป็นการหักหน้าคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องบ้างหรือ?!
อันที่จริงตัวหลิวหงกวงที่กล่าวเชิญออกมา ก็รู้สึกกดดันในใจไม่น้อย
หากแต่พอมันเห็นว่าเริ่นจงริเริ่มกล่าวกับผู้ฝึกตนพเนจรหนุ่มน้อยคนนี้ด้วยท่าทีเป็นมิตร มันก็รู้ดีว่าที่เริ่นจงกล่าวออกด้วยท่าทางสุภาพเป็นกันเองเช่นนั้น คงไม่พ้นคิดเชื้อเชิญชายหนุ่มผู้นี้เข้าร่วมคฤหาสน์ข้ามฟ้าเป็นแน่!!
ผู้ฝึกตนพเนจรอัจฉริยะที่ต่อกรกับคนของขุมพลังยักษ์ใหญ่ได้ด้วยวัยเพียงเท่านี้ ย่อมเป็นอะไรที่ล่อตาล่อใจขุมพลังยักษ์ใหญ่นัก!!
