‘แต่ให้ตายเถอะ เวทีเม็ดหมากนี่ไม่ได้น่าตื่นตาตื่นใจเพียงอย่างเดียวซะแล้ว ความทนทานของมันไม่ธรรมดาเลยจริงๆ ขนาดโดนลูกหลงจากพลังของเซียนดั้งเดิมขั้นกลางมันยังไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน! แถมพอพลังของทั้งคู่หลุดออกจากเวทีเม็ดหมากมาสัมผัสกับท้องฟ้าโดยรอบ ก็คล้ายจะถูกความว่างกลืนหายไป ไร้พลังสะท้อนทั้งคลื่นกระแทกอะไรพวกนั้น…หาไม่แล้วข้าคงรู้ตัวตั้งแต่ที่พวกมันเริ่มประลอง!’
ความสนใจของต้วนหลิงเทียนผละจากการประลองของทั้งคู่ไปพินิจเวทีเม็ดหมากและมองไปยังกระดานหมากหลิงหลงเบื้องล่างที่ใหญ่โตมโหราฬด้วยความทึ่งทันที
“ให้ตายเถอะ มาถึงก็มี 16 เซียนดั้งเดิมขั้นกลางเลยงั้นหรือ…”
ตอนนี้เองต้วนหลิงเทียนพลันได้ยินเสียงแว่วดังเข้าหู “เฮ่อ แล้วข้าจะขึ้นไปประลองด้วยอย่างไรไหว…กับอีแค่การประลองชุดแรกๆ ไฉนมีเซียนดั้งเดิมขั้นกลางโผล่ออกมาบนเวทีเม็ดหมากถึง 16 คนแล้วเล่า! ดูเหมือนว่าเซียนดั้งเดิมขั้นต้นอย่างข้าคงไม่ต้องเข้าร่วมเอาสนุกอะไรอีก…ขืนทะลึ่งขึ้นไปก็ถูกผู้คนทุบตีอนาถเปล่าๆ!”
วาจาอ่อนใจ ทั้งท้อแท้ดังขึ้นไม่ขาดสาย
ตอนนี้พอต้วนหลิงเทียนเริ่มหันมองไปรอบๆ เขาก็พบว่า แต่ละเวทีเม็ดหมากก็มีผู้คนขึ้นไปต่อสู้กันอุตลุตเสียแล้ว และจากไอพลังที่เปล่งออกเรียกว่า 8 เวทีที่กำลังซัดกันอยู่ ล้วนมีพลังฝึกปรือเซียนดั้งเดิมขั้นกลางทั้งสิ้น
และในบรรดา 20 คนที่สู้กันอยู่ ก็มี 4 คนที่ไอพลังอ่อนด้อยที่สุด
