แต่ที่ว่าอ่อนด้อยที่สุดนั้น อย่างน้อยๆพวกมันก็บรรลุถึงขอบเขตเซียนแล้ว
มองปราดเดียวไม่ต้องใช้พลังวิญญาณตรวจสอบ ต้วนหลิงเทียนก็บอกได้ทันทีว่าทั้ง 4 เป็นเซียนดั้งเดิมขั้นต้น
‘ที่นี่เหมือนอยู่ห่างไกลกับเมืองชงซันคนละโลกเลย…ตอนข้ามาถึงดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าแรกๆ อย่าว่าแต่จะเห็นขอบเขตเซียนดั้งเดิมสักคน กระทั่งสู่เซียนยังเป็นตัวตนที่ร้ายกาจมากแล้ว…’
ต้วนหลิงเทียนลอบทอดถอนในใจ
ตอนที่เขามาถึงดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าได้ไม่ทันไร จนจับพลัดจับผลูไปอยู่ที่จวนเจ้าเมืองชงซันนั้น กับอีแค่ขอบเขตพลังสู่เซียน ก็เป็นอะไรที่เขาในตอนนั้นต้องแหงนมองแล้ว!
ทว่ามาตอนนี้ เขตอิทธิพลหลักของคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่อง…ในการประลองยอดนักรบฟ้าลิ่วล่อง ที่อ่อนด้อยที่สุดก็คือขอบเขตเซียน…เซียนดั้งเดิมขั้นต้น!
กาลครั้งหนึ่ง ขอบเขตเซียนเสมือนเป็นอะไรที่อยู่ห่างไกลจากที่ต้วนหลิงเทียนจะจับต้องได้
หากแต่ตอนนี้มองไปทางไหนก็เจอ พาลให้รู้สึกสะทกสะท้อนใจอยู่บ้าง
แน่นอนว่าต้วนหลิงเทียนรู้ดี ว่านี่เป็นเพราะเขาได้เริ่มต้นไต่เต้าขึ้นมาจากเบื้องล่าง ดั่งกบน้อยที่ค่อยๆโดดออกจากบ่อ ยิ่งออกมาเผชิญโลกกว้างมากเท่าใด ขอบเขตหูตาก็กลายเป็นกว้างไกล วิสัยทัศน์ไม่ถูกจำกัด…
เขากับนายน้อยคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องอย่างฉีจิ้งนั้น เรียกว่าแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว เพราะอีกฝ่ายเกิดมาก็สัมผัสวิสัยทัศน์เช่นนี้แล้ว ส่วนเขาต้องลำบากลำบนฝ่าฟันมา…
